تینیه (رسالۀ)
ج ۷، ص ۲۴۹
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۲۴۹
*تینیه (رسالۀ): تفسیر سورۀ و التین.
از شاه داعی شیرازی، نظام الدّین محمود.
تفسیری است عرفانی و بیان کافی برگرفته از سوره و التین به نثر آمیخته به نظم. در ۱ «مقدمه»:
در آنکه «چون سخن ز تحت اللفظ تفسیر میشود، پس نقل آنها لازم نبود». سپس با سربندهای «نکته، لطیفه، سری نازک، جلا، استجلا، تحقیق، مرآت، برق، لامعه، و نوره.
استوری، برگل و نفیسی و صفا از این کار او نام نبردهاند.
آغاز: الحمد علی خلق الانسان فی احسن تقویم، و الصلاة علی... و بعد، این کلمات از نکات آیات سورۀ و التین از کلام رحمانی...
«لطیفه» سیر انسان در اطوار خلقت از مرتبۀ جمال.
مشترک ۴۷/۱ «تینیه، تفسیر سورۀ...» (همین نسخه)، ذریعه (۱) ۳۱۴/۹ «دیوان داعی»، اعلام ۱۰۴۴/۲ شاه داعی، طرائق الحقائق ۵۱/۳؛ صفا ۳۳۳/۴۱-۳۴۲% نفیسی ۳۱۱/۱؛ ریحانه ۲۰۶/۲.
دایرةالمعارف ش (؟) ۹۷۷ و (۷۲) ۱۱۶۴ (مکرر ش پ) عکسی.