توفیقیه
ج ۷، ص ۲۴۵
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۲۴۵
*توفیقیه. خواجه ملا خدابخش ملتانی
سپس خیرپوری (۱۱۵۰-۱۲۵۳ ق/ ۸-۱۷۳۷-۱۸۳۸ م) فرزند قاضی جان محمّد، از خاندان اهل دانش و سرشناس، و مرید حافظ محمد جمال ملتانی (د ۱۲۲۶ ق/ ۱۸۱۱ م). در وحدت وجود، وحدت عابد و معبود و ساجد و مسجود. و آشتی دادن میان شریعت و طریقت در آن باره. در آن از گفتههای پیران نامی مانند ابن عربی و مولوی و جامی تا پیر خود حافظ محمّد جمال پیشگفته بهره برده است.
از این کار دو تحریر در دست است، با یک سرآغاز: یکی کوتاه و معروف به «توفیقیۀ صغیر» و دیگری گستردهتر، که «توفیقیۀ کبیر» خوانده میشود.
آغاز: حمد له. صلات. اما بعد، معلوم باد (از خدابخش ملتانی رض) که اکثر مشایخ و علمای کرام، قایل به وحدت میفرمایند، که غیر حق سبحانه در جهان هیچ موجودی نیست.
مشترک ۱۳۷۱/۳(۱۰ نسخه)؛ علمای پنجاب ۱۷۱ نام ۳ کار او از آن میان همین؛ همانجا ۶۴۵ برای محمد جمال ملتانی.