ترجمۀ قصیدۀ نونیه بستی
ج ۷، ص ۲۱۲
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۲۱۲
*ترجمۀ قصیدۀ نونیه بستی. متن از ابو الفتح بستی،
ابو الفتح علی فرزند محمد کاتب (د ۴۰۰ ق / ۱۰۱۰ م) در پیرامون ۶۰ بیت (ذریعه ۱۲۸/۴).
ترجمه از بدر جاجرمی، بدر الدّین محمد فرزند بدر خراسانی سپاهانی، از سرایندگان سدۀ ۷-۸ ق، که «مونس الابرار» را به سال ۷۴۱ ق به انجام رسانده است. در تاریخ مرگ او سخن است.
آغاز متن: زیادة المرء فی دنیاه نقصان. آغاز ترجمه:
هر کمالی که ز دنیاست همه نقصان است سود کان محض نکویی نبود خسران است.
نسخهها ۱۰۸۷/۲(۳ نسخه)؛ ذریعه ۱۲۸/۴ «ترجمۀ قصیدة البستی»، همانجا ۱۲۸/۹ «دیوان بدر جاجرمی» که تاریخ مرگش را ۶۹۰ آورده؛ همانجا ۱۳۵/۱۷ «القصیدة النونیة» بستی؛ اعلام ۱۵۲۲/۲ بستی، همانجا ۲۹۷/۱ بدر جاجرمی؛ مجمع الفصحا ۱۶۸/۱؛ ریحانه ۱۴۱/۱.
ادبیات تهران ۲۲۳/۱؛ دانشگاه ۱۰۰۲/۹ ش ۲۳۹۸/۹، همانجا ۲۷۸۷ ش ۳۸۰۶/۳.