بیزاریه
ج ۷، ص ۱۶۱
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۱۶۱
*بیزاریه.
اللهبخش فرزند سید صدر الدّین بهگری (نه سکری). نام پدرش در دیباچۀ نسخه که من دیدم (گنج ش ۴۲۳۰) صدر الدّین و در انجامه جلال الدّین آمده. از روزگار جهانگیر (۱۰۱۴-۱۰۳۷ ق/ ۱۶۰۵-۱۶۲۸ م) در ۱۲۵ (۱۶۱۶/۱۰۲۵). در دیباچه میگوید که بر زبان جهانگیر گذشته:
بیزارم از آن کهنه خدایی که تو داری هر لحظه مرا تازه خدای دگر است.
و من هم در این زمینه از گفتۀ بزرگان و واردات خود مشترک رسالهای نگاشتم و «بیزاریه» نامیدم.
سرایندۀ این بیت در اته (۷۱۴/۱۳) مولوی بلخی و در پاکستان و هند (۳۷/۴) از قاضی شهاب الدّین دانسته شده است.
و از اینگونه است: «عیار الایمان» (هف) و رسالۀ ناشناختۀ اته ۷۱۴/۱۳ که به نام «رساله در شرح بیت مولوی رومی» آمده است.
آغاز: لا اله إلاّ الله، محمد رسول الله.
میگوید العبد... اللهبخش بن صدر الدّین بهگری. باعث این رساله آنکه چنان استماع افتاد.
مشترک ۱۳۲۶/۳.
دایرةالمعارف، ش (۵) ۱۰۹۵ عکسی ۲، نوشتۀ ۱۱۶۹ ق.
گنج ۵۷۳/۲.