بندهش
ج ۷، ص ۱۵۵–۱۵۶
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۱۵۵–۱۵۶
*بندهش.
ایران باستان. بندهش به معنی آفرینش آغازین یا بنیادین است، که مهمترین
فصلهای آن دربارۀ آفرینش است. شاید گردآوری و تألیف آن در اواخر روزگار ساسانی انجام گرفته باشد، بندهش دارای ۳۶ فصل است، و مطالب آن در مقدمۀ کتاب به سه دسته تقسیم شده: ۱ - آفرینش اورمزد و دشمنی اهرمن، ۳ - چگونگی آفریدگان، ۳ - تاریخ کیانیان.
از بندهش دو تحریر در دست است: یکی تحریر کوتاه که معروف به بندهش هندی است.
زیرا نسخههای در دست آن در هندوستان استنساخ شده است. دیگری بندهش بزرگ یا ایرانی، که نسخههای موجود آن در ایران نوشته شده است. دگرگونیهایی دیگری نیز گاهی در واژهها است [تفضلی، تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام ۱۴۱-۱۴۵].
بریلوی، دها بهار ۳۵؛ روز، براون ۱۳۵.