بحر المعانی
ج ۷، ص ۱۴۵–۱۴۶
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۱۴۵–۱۴۶
*بحر المعانی:
مکتوبات. محمد فرزند نصیر الدّین جعفر مکی حسنی، از پیران نامی هند، که میگوید پدرانش از شرفای مکه بودهاند، و خود از خلفای نصیر الدّین محمود اودهی، چراغ دهلی (د ۷۵۷ ق/ ۱۳۰۶ م)، بیش از صدسال زیسته تا آنجا که گفتهاند از خلیفگان گیسودراز (د ۸۲۵ ق/ ۱۴۲۲ م) نیز بوده است.
مجموعه ۳۶ نامۀ عرفانی اوست که برای ملک محمود عرف شجن (شنجن) مینگاشته است، در سالهای ۸۲۴ و ۱۴۲۱/۸۲۵ و ۱۴۲۲ م:
مکتوب ۱ - ایمان، ۲ - صلات، ۳ - زکات و صوم و حج، ۴ - معرفت، ۵ - روح، ۱۰ - عشق، ۱۵ - مشاهدات، ۲۰ - اسرار قرآن، ۳۰ - رؤیا، ۳۵ - شوق حقیقت، ۳۶ - عشق و اسرار آن، به نثر آمیخته به نظم، نامهها با سربند: محبوب اعز، محبوب جانی ملک محمود عرف شجن.
آغاز: آن خدایی که انگبین شیرین نوش از فوارۀ تلخ زنبور چکاند.
- مکتوبات محمد حسین، هف. که گویا همین است.
مشترک ۱۳۱۵/۳(۱۲ نسخه)؛ نسخهها ۱۰۶۱/۲(۴ نسخه)؛ نفیسی ۲۴۳/۱، ۲۶۴ زندگینامه و نام چند کارش از آن میان همین، اخبار الاخیار ۱۴۲ زندگینامه و نام چند کارش از آن میان همین؛ خزینه ۴۰۲/۱ تا ۴۰۵ زندگینامه و نام چند کارش از آن میان همین؛ پاکستان و هند ۳ (۱)/۱۲۳، ۳۷۹.
دانشگاه ۷۱۴/۱۶؛ فیلم ۳۰/۱؛ ملک ۵۲ ش ۲۱۷۵؛ نشریه ۶۹/۸، ۱۷۴ نسخههایی از لنینگراد و تفلیس.
اته ۱۸۶۷ تا ۱۸۶۹ که میگوید نباید خلیفۀ گیسو دراز باشد؛ ایوانف ۲۳۴ تا ۲۳۷؛ بشیر حسین، شیرانی ۲۰۵/۲؛ بلوشه ۸۰/۱ ش ۱۱۹؛ بنارس، دانشگاه ۱۴؛ پاریس ش ۹۶۶ S.P ؛ تاشکند، فارسی (ابو ریحان) (۱) ۱۶/۲(۲ نسخه)؛ دیال سنگه ۶۸/۳، ۶۸ که در تاریخ مرگ
او لغزش چاپی است؛ سرافراز، انجمن، کراچی ۱۴۰، ۱۴۱؛ عباسی ۱۶۸/۱؛ فرهنگستان، نامگو ۷۰/۱(۲ نسخه)؛ گنج ۵۷۱/۲؛ موزۀ بریتانیا، چاپی ۴۳۱؛ نوشاهی، موزه ۲۰۴ (۲ نسخه).