اوهام احمدی
ج ۷، ص ۱۳۷
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۱۳۷
*اوهام احمدی.
ناشناس. که نام خود را در دیباچه نیاورده، صوفی است از گروه شطار از اهل سنت، شاید به نام «محمد افضل» چه پیش از هر سرودهای نام سراینده را میبرد و گاهی میگوید «خوش گفت آنکه گفت». و در فصل سوم آمده: «محمد افضل فقیر راست: شعر.
عارف کسی است آنکه وی اندر میان خلق...، و در همین فصل غزلی است با تخلص محمد: ای «محمد» مینشاید میل کردن جز به یار...، و نام کتاب در دیباچه آمده است.
به نثر آمیخته به نظم، با سربندهای «ای عزیز»، در ۳ «فصل»: ۱ - در بیان اوهام مبتدی صادق، راهی که به یاری پیر کامل میباید پیمود، ۲ - در بیان اوهام متوسط سایر محب شطار، و بیان سه تجلی، ۳ - اوهام منتهی و اصل.
آغاز: الحمد لله الذی خلق الخلائق بمعرفته الاحدیة المطلقة... ای عزیز چند کلمه در بیان اوهام به طریق ایجاز و اختصار املا کردهام.
مشترک ۱۳۱/۳.
گنج ۵۷۰/۲.