امامت
ج ۷، ص ۱۰۹
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۷، ص ۱۰۹
*امامت. محمد فرزند محمود، دهدار عیانی
(د ۱۰۱۶ ق/ ۱۶۰۷ م) (← اشراق النیرین) در معنی امام و امامت به روش عرفانی.
آغاز: از عدم نمودار محمد دهدار به جانب خلف ذریۀ طاهره امد الله تعالی بتوفیقه، که چون مبالغه و تکرار در سؤال.
نسخهها ۱۰۴۹/۲؛ اعلام ۲۰۸۱/۲؛ مشترک ۳۹۷/۱ «الف انسانیت» به تفصیل.
مجلس ش ۴۷۴۹/۱۸، همانجا ج ۱۳۶/۱۳.