میکند از ابن عباس.
طیار، مراغه ۲۱۴.
*هشت باب.
هوشواره این مدخل را با سنجیدن عنوان و مؤلف اثر با مدخلهای صفحهای که مآخذ اثر نشانی دادهاند برگزیده است. این پیوند هنوز به دست انسان بازبینی نشده است.
از موسی خان قاجار. به نام فتح علی شاه (۱۲۱۱-۱۲۵۰ ق). در ۸ «باب»:
۱ - وحدانیت، ۲ - معجزات، ۳ - بهشت و دوزخ، ۴ - اخلاق حسنه، ۵ - سخاوت، ۶ - آداب ملوک، ۷ - عجایبات، ۸ - لطایف.
آغاز: حمد و ثنایی که حامدین صوامع ملکوت را ورد زبان.
ملک ۸۴۸/۴ ش ۲۳۱۲.
*هشت بهشت.
از ادهم خلخالی - بخش ادبیات نثری.
*هشت بهشت.
هوشواره این مدخل را با سنجیدن عنوان و مؤلف اثر با مدخلهای صفحهای که مآخذ اثر نشانی دادهاند برگزیده است. این پیوند هنوز به دست انسان بازبینی نشده است.
از شیخ احمد روحی فرزند ملا محمد جعفر کرمانی (۱۲۷۲-۱۳۱۳ ق) (علامه قزوینی). و بر پایۀ نشانیهایی شیخ احمد روحی و میرزا آقا خان کرمانی بردسیری (۱۲۷۰ - ۱۳۱۴ ق) همراه به نگارش آن پرداختهاند (افضل الملک برادر کهتر شیخ احمد)، ولی بنا بر نامهای که به خامۀ میرزا آقاخانی کرمانی در پیشگفتار چاپ «هشت بهشت» گراور شده، اصل کتاب از حاج سید جواد کربلایی میباشد که از «حروف حی اول» و نزدیکان سید علی محمد باب شیرازی بوده که املا کرده بود و قوالب الفاظ از آن دو است. این کتاب در کلکته و سپس با پیشگفتار میرزا محمد قزوینی و شیخ محمود افضل الملک کرمانی (د ۱۳۲۲ ق) چاپ شده است. (نسخهها).
نسخهها (۲) ۱۷۶۱/۲؛ ذریعه ۳۸۹/۹ «دیوان روحی...»؛ مجلۀ یادگار س ۳ ش ۱۰؛ اعلام ۱۳/۱ آقا خان، ۹۱۰ روحی کرمانی؛ مشار، مؤلفین ۷۵۴/۳ روحی.
ادبیات ۷۱/۲، ش ۲۰۴ حکمت.
نیکلسون، براون ۷۶، نسخۀ کمبریج (۱۰) ۵۳ F ۲-۱.
*هشت بهشت.
هوشواره این مدخل را با سنجیدن عنوان و مؤلف اثر با مدخلهای صفحهای که مآخذ اثر نشانی دادهاند برگزیده است. این پیوند هنوز به دست انسان بازبینی نشده است.
محمد باقر واعظ تبریزی، متخلص به عرفان، در ۸ «بهشت» (دیباچه). هریک در ۱ «صراط» و ۱ «مفتاح» و ۱ «حدیقه» اخلاق است به روش عرفانی:
بهشت ۱ - طلب، ۲ - علم، ۳ - ایمان، ۴ - خشیت، ۵ - عمل، ۶ - زهد، ۷ - صبر، ۸ - عشق.
سپس یک «طوبی» در محبت آل رسول. در دهۀ دوم شوال ۱۰۷۶ ق به انجام رسیده است. و از هموست «معارف الیقین» (ذریعۀ ۱۹۴/۲۱).
آغاز: حمد و سپاس خالقی را که در قصر عصمت و جلالش هشت بهشت چون برگ.
نسخهها (۲) ۱۷۱۶/۲؛ ذریعه ۲۲۲/۲۵؛ اعلام ۲۸۹/۱ نمایۀ سه کار او.
اشکوری، احیا ۲۷۵/۳ ش (۶) ۱۰۴۳؛ سپهسالار ۷۶۱/۵ ش ۵۶۲۴ همراه «معارف الیقین».
*هشت خلد.
از بشنداس متخلص به کوکب (← چهار گلشن، گویا از همو) در ستایش و اوصاف نواب مکرم الدوله بهادر (د ۱۲۳۳ ق/ ۱۹۰۵ م) وزیر نظام حیدرآباد - دکن. در ۸ «خلد»:
۱ - سخاوت نواب، ۲ - شجاعت و مردانگی او، ۳ - عدالت، ۴ - معرفت و حسن و جمال، ۶ - شأن و شوکت نواب، ۷ - اخلاق پسندیده، ۸ - علم و کمال.
آغاز: سرسبزی بهشت سخن به رضوان حمد مکرمی است که به آبیاری ابر آذاری.