*گلشن خرد.
ن. در ۶ «روش»
نشریه ۲۲۴/۱.
بهار ش ۲۱۲ به نقل از نشریه.
*گناهان:
هوشواره این مدخل را با سنجیدن عنوان و مؤلف اثر با مدخلهای صفحهای که مآخذ اثر نشانی دادهاند برگزیده است. این پیوند هنوز به دست انسان بازبینی نشده است.
رساله در.... از سید ابو الفضل مدرس.
گلپایگانی، نامگو ۳۶۱ ش ۶۵/۱۹.
*گناهان کبیره:
هوشواره این مدخل را با سنجیدن عنوان و مؤلف اثر با مدخلهای صفحهای که مآخذ اثر نشانی دادهاند برگزیده است. این پیوند هنوز به دست انسان بازبینی نشده است.
+۱
رساله در تعداد کبایر: الکبائر.
از سید عبد الحسیب فرزند احمد علوی عاملیزاده در اصفهان (د ۱۱۲۱ ق). (← جواهر منثوره، (بخش عرفان). در معنی گناه، گناهان بزرگ بر پایۀ حدیثها.
آغاز: الحمد لله الذی رفع درجات العارفین...
و بعد، میگوید کاتب این حروف.
ذریعه ۲۵۸/۱۷ «کبائر»؛ طبقات ۴۱۵/۱۲-۴۱۸؛ اعلام ۱۲۹۳/۲.
اشکوری، مرعشی ۳/۲۵ «گناهان کبیره»؛ نشریه ۱۲۰/۲ «رساله در تعداد کبایر» نوشتۀ ۱۲۰۲ ق.
*گناهان کبیره.
ن. از سدۀ ۱۲ ق به آنسو که نسخه از آن تاریخ است.
گلپایگانی، نامگو ۳۶۱ ش ۶۵/۱۹.
*گنج زر.
ضیایی - بخش منظومهها.
*گنج سعادت.
هوشواره این مدخل را با سنجیدن عنوان و مؤلف اثر با مدخلهای صفحهای که مآخذ اثر نشانی دادهاند برگزیده است. این پیوند هنوز به دست انسان بازبینی نشده است.
میرزا عبد الغفار تویسرکانی.
سدۀ ۱۴ ق. در بیان استبداد و حکومتی و اجتماعی، که گویا پس از برپایی مشروطه نگاشته شده است. برای گریز از تکفیر نخست دربارۀ اصول پنجگانۀ دین سخن گفته سپس به استبداد پرداخته و آن را به دوگونه بخش کرده است: یکم استبداد شخصی، دوم استبداد نوعی که از سرشت مردمان میداند و در آن از نابسامانیهای روزگارش گلهمند است.
آغاز: حمد له، بعد، بر ضمیر منیر اولی الالباب مخفی و مستور نماند که در بدو امر که این نسخه برمینگاشت.
اعلام ۳۵۲/۲ (؟).
مرعشی ۱۵۹/۲۹ ش ۱۸۲.
*گنج شایگان.
هوشواره این مدخل را با سنجیدن عنوان و مؤلف اثر با مدخلهای صفحهای که مآخذ اثر نشانی دادهاند برگزیده است. این پیوند هنوز به دست انسان بازبینی نشده است.
ریاض بروجردی. در تتبع «گلستان» - بخش نثرهای ادبی.
*گنج الگنج.
از ابو القاسم نصر فرزند احمد شادانی (شادان) نیشابوری (← دستور الملوک) که میگوید در ۱۰۱۹/۵۰۳ م در غزنه بوده، که سلطان مسعود غزنوی سوم (۴۹۲-۵۰۸ ق) بر آن فرمان میراند. چندبار از او بگونۀ زنده، یاد میکند. ایوانف میافزاید زبان این کتاب به درستی کهن است، اما در برخی جاها اندکی تازه میشود. با پیشدرآمدی از کسی که نام خود را نگفته و میگوید: نسخهای از آن بدست آورده که پیشگفتار و باب یکم آن افتاده بود، و خود این پیشدرآمد را نوشت و کار را از باب دوم آغاز کرد. کار در اصل در ۶ «باب» بوده است:
باب ۲ - در انوار عقل و نثار خرد و رایهای راست، ۳ - در اقبال دولت خداوند ولیعهد، ۴ - در آداب پادشاهی و شرایط جهانداری، ۵ - در توقیعات بزرگان و نادرات زیرکان، ۶ - در آداب وزرا و نوادر اعمال کسری. با بسیاری داستانهای تاریخی و جز آن.
نام کتاب که در انجامه آمده، شاید از نسخه بردار باشد.
آغاز: حمد بیحد و ثنای بیعد حکیمی را که مناظم عالم. (آغاز باب ۲، یعنی کار اصلی):
باب دویم گرد آورده شد اندر این باب انوار عقل