۴۳۶)؛ چاپ سنگی ۵۰ ش ۲۸۲؛ سپهسالار ۱۷/۲ «ترجمه»، همانجا ۲۴۶/۵ «شرح...»؛ قم، مسجد اعظم ۸۴ ش: ۳۶۳۸.
*شرح نهج البلاغة.
متن همان (← بالا).
گزارش از ناشناس. آغاز و انجام افتاده.
استانبول، دانشگاه ۱۲۱ نسخه گویا از سدۀ ۱۱ ق.
*شرح وصیتنامۀ امیر المؤمنین.
صادق تبریزی. چاپ: تهران، ۱۳۲۷ ق، سنگی، ۲۷۹ ص.
*شرح وصیتنامۀ امام صادق.
گلستانه - منهج الیقین.
*شرف العلم و العلماء.
سعد اللّه - اشرف العلم و العلماء، ص ۳۲۰
*شروط المملوک و رسوم الملوک.
ابو الحسن جلیل الله.
شوروی، سالتیک، شدرین ۲۵/۲ ش ۷۷۴.
*شش چمن.
بهوان داس (بهوانی داس). پیش از ۱۱۵۲ ق که تاریخ نسخه است. در ۶ «چمن» مرموز:
۱ - در بیان آنکه انسان از صحبت جهل و بیدانشی...، ۳ - در بیان آنکه راجه مهامره برای دفع لشکر.. ۴ - در بیان آنکه چون هیردی...، ۵ - در بیان جنگ هر دو لشکر و فتح یافتن راجه...، ۶ - در بیان دل از صحبت جهل و بیدانشی صورت اصلی خود را فراموش کرده، باز به عنایت الهی به کفۀ حقیقت رسید و سعادت تمام یافت.
آغاز: حمد ذاتی را که اصل اصلهاست - ذات او در اصل، اصل ذاتهاست... دو اصل، فرع اوستند.
مدرس ۴۶۷/۱ ش ۴۳۲.
*شش کلمه
←رسالۀ شش کلمه در بیان نصایح ملوک.
*شصت باب.
هوشواره این مدخل را با سنجیدن عنوان و مؤلف اثر با مدخلهای صفحهای که مآخذ اثر نشانی دادهاند برگزیده است. این پیوند هنوز به دست انسان بازبینی نشده است.
ن. شصت «باب» است برای منبریان. با آیتی آغاز و پس از گذر از مطالب اخلاقی و دینی بیشتر به سوگواری و به رویداد کربلا میانجامد.
آغاز: حمد له... و بعد، چنین میگوید بنده شرمنده، که بعد از تأمل در آیات و اخبار.
اشکوری - مرعشی ۲۸۵/۱۸.
*شعار الصالحین.
ن.
بلوشه ۲۴۹/۱ نامش
*شفاء العلیل.
از اسد الله قزوینی (عربزاده )، در اخلاق.
گلپایگانی، نامگو ۴۸۷ ش ۱۳۹/۱۸.
*شکرستان
←بخش ادب نثری.
*شکر العباد.
هوشواره این مدخل را با سنجیدن عنوان و مؤلف اثر با مدخلهای صفحهای که مآخذ اثر نشانی دادهاند برگزیده است. این پیوند هنوز به دست انسان بازبینی نشده است.
از تقی عنواننگار، فرزند رئیس محمد ساوجبلاغی، منشی دیوان رسائل، که ۴۰ سال مأموریت سرحدات را داشته، و «شرح مثنوی اتابکیه اقدسیه» و «تفسیر شریف» و «در النسیر» (؟) را نگاشته و زبانهای عربی و فرانسه را میدانسته، پیش از ۱۲۶۵ ق که تاریخ نسخه است.
گزارش «مصباح الشریعة» در اخلاق مذهبی است، در صد «باب»، به نام وزیر اعظم.
آغاز: بزرگ خدای را سپاس سزاست که شکر عباد را.
نسخهها (۲) ۱۶۳۹/۲.
*شلاق الجاهلین
←بخش عرفان.
*شمایل العلویة
←بخش تاریخ پیامبران و امامان (۱۷۰۵/۳).