اعیان ثابته
ج ۶، ص ۷۸
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۶، ص ۷۸
*اعیان ثابته.
از شاه داعی شیرازی، نظام الدّین محمود فرزند حسن حسینی متخلص به داعی، به آنچنانکه در دیباچۀ کلیات او، که به روزگار خودش، هنگامی که به پنجاه پنجسالگی رسیده بود گرد آمده. و از اینجا زایش او ۸۱۰ (۷-۱۴۰۸ م) بدست میآید. وی در شیراز به وعظ و ارشاد میپرداخت و در ۲۲ ج ۸۷۰/۲ (۱۴۶۵ م) درگذشت. به فارسی و عربی و لهجۀ شیرازی میسرود (← تأویل آیتی من کلام الله، مشترک ۱۵/۱).
گفتاری است کوتاه دربارۀ اعیان ثابته «که از غوامض مسایل تحقیق است» و اینکه «دریابیم که هر ذره را در عالم صورتی است و احوالی که آن صورت و احوال از ازل تا به ابد، از آنچه بر آن است نمیگردد»
آغاز: به الاعتماد و الاستعانة. حمد مطلق سزاوار حضرت حق است تعالی... و بعد، طالبان معلومات کشفی و عیان را.
مشترک ۹۴۱/۲(۲ نسخه)؛ نسخهها ۷۳۹/۲ ناشناخته مانده؛ اعلام ۱۰۴۴/۲ شاه داعی؛ طرائق الحقائق ۵۱/۳؛ نفیسی ۳۱۱/۱؛ صفا ۳۳۳/۳-۳۴۲ که نمایهای از کارهایش را آوردهاند. و نیز ذریعه و کشف الظنون و ایضاح المکنون از این کار او یاد نکردهاند؛ ذریعه ۳۱۴/۹ «دیوان داعی»؛ فرهنگ سخنوران ۳۲۹/۱ «داعی شیرازی» برای منابع دیگر.
مجلس ۳۹۳/۲ بینام نگارنده، همانجا ۱۸۷/۱۰ نیز بینام نگارنده.
گنج ۵۵۹/۲، همانجا ۴۰۳/۱-۴۲۳ «رسائل شاه داعی».