اضحویه
ج ۶، ص ۷۵
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۶، ص ۷۵
*اضحویه:
ترجمۀ الاضحویة. متن از ابن سینا، ابو علی حسین (د ۴۲۸ ق/ ۱۰۳۷ م) که گوید به مناسبت عید اضحی، برای بزرگی که از وی به «شیخ الامین ابو بکر محمد بن عبید، یا ابو بکر بن محمد بن عبید، یا عبد الله بجای عبید (← مهدوی) نگاشته است. این گفتار به نام الاضحویة فی المعاد: المعاد؛ با نمایۀ ۷ فصل آن در «فهرست مصنفات» او نشان داده شده است.
به کوشش سلیمان دنیا، قاهره، ۱۹۵۴ چاپ شده.
ترجمۀ فارسی از ناشناس، پیش از ۱۰۵۴ ق که تاریخ نسخۀ ازبکستان و ۱۰۵۶ ق که تاریخ مجموعۀ سلطنتی است. به خواهش دوستی که از وی نام نبرده، در ۷ «فصل» به فارسی برگردانده است: ۱ - در حقیقت معاد، ۲ - در اختلاف رأیها، ۳ - در ابطال مذاهب تباه، ۴ - در آنکه آن چیز حقیقت مردم است، که اگر او باشد - دیگر چیزها که بدو پیوند دارد حاصل باشد، ۵ - در آنکه آن چیز که حقیقت مردم است پذیرای تباهی و فنا نیست، ۶ - معاد واجب است، ۷ - در پدید کردن احوال مردم پس از مرگ و روشن کردن آفرینش دومین.
آغاز: سپاس و ثنا بر آفریدگار جهان و بخشندۀ عقل و جان و درود بر پیغامبر... دوستی از دوستان حقیقی بکرّات از من التماس کرده بود که رسالۀ اضحویه از سخنان شیخ... به زبان پارس بنویسیم.
ذریعه ۲۱۳/۲ «الاضحویة»؛ همانجا ۱۷۱/۲۱ «المعاد» دو گفتار که این هیچیک، از آنها نیست؛ دایرةالمعارف ۱/۴ ابن سینا؛ همانجا «اضحویه» که از ترجمهاش سخنی نگفته؛ مشار؛ مؤلفین ۷۷۹/۲-۸۰۰ برای کارهای چاپیش که این در میان آنها نیست؛ مهدوی، فهرست مصنفات ۳۹ «الاضحویة فی المعاد: المعاد»، ۴۱ ترجمۀ فارسی آن.
سلطنتی، آتابای، عرفان ۱۶۱-۱۶۲ نوشتۀ ۵۵-۵۶؛ فیلم ۵۵۷/۱.
بادلیان، اته ص ۸۶۲ ش (۵) ۱۴۲۲ «ترجمة الرسالة الاضحویة».
ازبکستان، تاشکند ۳۱۷/۴ «الرسالة الاضحویة».