زبدة الوعظ
ج ۶، ص ۴۸۱–۴۸۲
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۶، ص ۴۸۱–۴۸۲
*زبدة الوعظ.
از محمد والی مخاطب به میر بدر الدّین علی خان، به سال ۱۱۴۱ ق/ ۹-۱۷۲۸ م: چو این تألیف احسن یافت انجام - مسمی شد به اسم «زبدة الوعظ». پس آنگه سال تاریخش بجستم - خرد گفتا بگو «مجموعۀ وعظ». به دستور حضرت ابو المعالی، آنچه از مجالس وعظ سلطان الواعظین محمد علی واعظ گجراتی شنیده و از کتابهای مهم برگزیده، در ۳۰ «باب» نگاشته است: ۱ - فضیلت بسمله و نماز، ۲ - فضیلت تهلیل، ۳ - فضیلت درود، ۴ - فضیلت تلاوت قرآن، ۵ - فضیلت نماز، ۶ - زکات،
۷ - فضیلت روزه، ۸ - حج، ۹ - مذمت دنیا، ۱۰ - خوف از روز رستاخیز و احوال آن، ۲۰ - سخاوت، بخل، حق زن و شوهر بر یکدیگر، ۳۰ - تصوف و پند چند. خاتمت الکتاب.
مشترک ۲۳۶۱/۴.
نوشاهی، موزه ۳۰۶.