رسالۀ محمد سعید
ج ۶، ص ۴۶۷
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۶، ص ۴۶۷
*رسالۀ محمد سعید:
منتخب محمد سعید. از حافظ محمد سعید فرزند کرم الله کهوکر کلیهلکی. گزیدهای است از گفتههای بزرگان دین و فرزانگان، به سال ۱۱۰۲ ق (← منتخبی)، در ۳۴ پادشاهی اورنگ زیب (۱۰۶۹-۱۱۱۸ ق)، در ۱ «مقدمه» و ۵ «باب» و ۱ «خاتمه»:
مقدمه در شمهای از حقیقت و کیفیت آدمی، باب ۱ - در اجناس فضائل انسان، ۲ - تهدید اهل جرم و خطا، ۳ - در بیان دوست و دشمن، ۴ - در تدبیرات امور و مواعظ حکما و عقلا، ۵ - کلمات و نکات و لطایف متفرقه. خاتمه در گفتارهای ختم خلافت مرتضی علی (رض).
آغاز: حمدی که حضرت آفریدگار را بسزد جلجلاله، کجا از زبان این حقیر هیچمدان که زبون نفس دون است.
صفا (۳) ۱۴۹۱/۵.
اشکوری - مرعشی ۲۰۰/۱۷ ش ۶۶۳۱ با لغزش چاپی در تاریخ نگارش؛ نشریه ۲۲۱/۱.
دیوان هند ۱۲۰۴/۱ ش ۲۲۱۱.
هند، مدرس ۴۶۹/۱ ش ۴۳۵.