دستور السلطنه
ج ۶، ص ۴۴۷
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۶، ص ۴۴۷
*دستور السلطنه.
از ابو الفضل منشی شیرازی (← مرآة الرجال، طبیعی ۳۹۱۵/۵) همروزگار شاهتهماسب (۹۳۰-۹۸۴ ق)، که در روم بسرمیبرده و منشی سلطان سلیمان یکم (د ۹۷۴ ق) بوده است. (← نهج المتقین فی... هف)، به نام او در ۵ «مقصد» ساخته است: ۱ - در بیان سلطنت و حکومت صوری، و شرایط آن، ۲ - در بیان حال ملوک و سلاطین و بیان وجوب رعایت زیردستان، ۴ - در سیرت انبیا و رسل که به خلافت صوری و معنوی آراسته بودند، ۵ - در بیان عدالت.
در دیباچه از چند کار دیگر خود نام برده است: رساله در شرح کتاب شمسیه، حرز الامان من فتن آخر الزمان، ضیاء القلوب فی کشف الغیوب، شرح کلمۀ توحید، غرایب الانشاء بدائع السحر فی الصنائع الشعر، دستور الوزارة (کشورداری)، رسالۀ شرفیة، نهج المتقین فی اخلاق سید المرسلین، تحفة الاحباب.
آغاز: بعد از تیمن و اعتصام، حمد و سپاس ملک علام، مالک الملکی که زبان بیان فصحاء بلاغت شعار.
صفا (۳) ۱۴۸۷/۵ نگارنده، ۱۶۲۶، ۱۶۲۷ نگاشتههایش.
بلوشه ۳۹/۲ ش ۷۶۹ «دستور السلطنه» به تفصیل.