دخمۀ انوشیروان
ج ۶، ص ۴۴۱–۴۴۲
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۶، ص ۴۴۱–۴۴۲
*دخمۀ انوشیروان:
داستان.... داستانی است کهن به روایتهای گوناگون: چون مأمون به خلافت بنشست دانشمندان را گرد آورد، شگفتیهای جهان بپرسید، دانایی او را به غار (دخمه) ای به مداین برد، در آنجا خانهای دید و نوشیروان را، که بر تختی زرین خوابیده، بر عصابۀ زرین او نوشته که... بر انگشتری او نوشته که.... این داستان با دگرگونیهایی در «عجایب المخلوقات» طرطوسی، و در ترجمۀ فارسی «جاویدان خرد: انتخاب شایسته»، «راحت الصدور»، «قابوسنامه»، «نصیحت الملوک»، و در «روضة اولی الالباب»، «روایات
داراب هرمزد» و «اخلاق محسنی» آمده است (راهنمای کتاب). در «مشترک» (۱۱۵۳/۶) و در «فهرستواره (۴۰۶/۱) تحریرهایی از آن نشان داده شده است.
بیفزایید: دایرةالمعارف ۱۰۲/۱ ش (۸) ۴۳۰ در این تحریر مأمون عباسی به کمک حسن پسر سهل و احمد خالد کاتب، با یکی از بازماندگان دخمۀ انوشیروان دیدار میکند و به راهنمایی او از درون «دخمۀ انوشیروان»، دیدار میکند و سپس شگفتیهای پندآموز را که دیده و خوانده گزارش میکند.