خلافتنامۀ الهی
ج ۶، ص ۴۳۹–۴۴۰
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۶، ص ۴۳۹–۴۴۰
*خلافتنامۀ الهی:
خلافتنامه. از خواجه نصیر الدّین طوسی [دولتشاه]. و نباید چنین باشد. در آن از «شروق الانوار» (هف) خود، و نیز از اتابک مظفر الدّین ابو بکر بن سعد بن زنگی (۶۲۳-۶۵۸) یاد کرده است.
در ۲ «مقدمه» و ۲ «مقاله» و ۱ «خاتمه» (دیباچه). بخشبندی در متن چنین نیست، و پس از مقالت یکم «فصل» هایی است بیشماره:
مقدمۀ ۱ - در آنکه مردم بیهمدیگر زندگی نتوانند کرد و بیان حاجت به سروران، ۲ - سروری چندگونه باشد؟. مقالۀ ۱ - در معنی پادشاه و سیاست او. [فصل ۱] در عدل میان خود و قوتهای خود [فصل ۲] در عدل میان خود و حقتعالی [فصل ۳] در عدل میان خود و خلق، در بیان سیرت نائبان پادشاه، سوم رعایت جانب پادشاه.
آغاز: سپاس و ستایش بیحد و عد حضرتی
را سزد که وجود عالم.
نسخهها (۲) ۱۶۰۳/۲ «خلافتنامۀ الهی»؛ مدرس رضوی، احوال و آثار ۵۵۷ «خلافتنامه»؛ تذکرۀ دولتشاه ۱۹۳؛ استاد دانشپژوه، مجلۀ معارف اسلامی ش ۳ (مرداد ۱۳۴۶ خ) ص ۶۱.
فیلم ۴۸۵/۱.
کوپرولو ش ۱۵۸۹/۸۴.