توقیعات کسری
ج ۶، ص ۴۰۸–۴۰۹
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۶، ص ۴۰۸–۴۰۹
*توقیعات کسری:
دستورنامۀ کسری. از جلال الدّین محمد طباطبائی قهپایی زوارهای، میرزا جلالا (۱۰۳۳ - پیش از ۱۰۸۳ ق). در ۱۰۴۴ ق به هند رفته و در ۱۰۶۲ ق ۱۶۵۲ م، (← دستورنامۀ کسری) برای شاهزاده مرادبخش آن را از عربی به فارسی درآورد و «دستورنامۀ کسروی» نامیده است. اما در پیشگفتار ترجمۀ انگلیسی آن از ویلیام یانگ آمده است این متن نخست از پهلوی به دری درآمده سپس به عربی درآمده است. نسخۀ عربی آن تا روزگار سلطان مرادبخش پیشگفته در کتابخانههای هند بوده است. و این ترجمۀ فارسی آن چندبار چاپ شده است.
۱۷۳ پرسش و پاسخ است، دربارۀ کارهای کشوری و سپاهی و آداب و رسوم مردم، پرسشها با سربند «مرفوع» از سوی دستوران و مؤبدان و بزرگان، و پاسخ با سربند «توقیع» از سوی انوشیروان است.
آغاز ۱ (چ هند): سپاس و ستایش پروردگار جسم و جان و سپاس آفریننده انس و جان. آغاز ۲ (چ نخجوانی): الحمد لله الذی ربط سلسلة نظام العالم... و بعد، شبانگاهی سعادتافروز که از میامن. آغاز ۳ (متن): مرفوع جمهور انام از درگاه خسروی درخواه اظهار باعث.
مشترک ۲۲۸۷/۴(۱۴ نسخه)، همانجا ۱۴۱/۵ برای منشآت او؛ نسخهها ۴۰۷۱/۶ «توقیعات کسری انوشیروان» که تاریخ مرگش نادرست ۹۹۵ ق آمده؛ ذریعه ۹۲/۴ «ترجمۀ توقیعات کسری»، همانجا ۵۰۱ «توقیعات
کسری»؛ استوری ۵۶۵/۱؛ مشار ۱۴۵۴/۱ نشانی ۱۳ چ او، با لغزشی در تاریخ درگذشت نگارنده؛ صفا (۳) ۱۴۹۱/۵، ۱۴۹۲، ۱۷۶۱ «دستورنامۀ کسروی»؛ فرهنگ سخنوران ۲۱۷/۱ «جلال قهپایی»؛ تاریخ ادبیات ایران، احمد تفضلی ۲۴۲ به تفصیل.
نشریه ۲۱۷/۱ «توقیعات کسری»، ۲۱۹ «خردنامۀ نوآیین» که همان است؛ فیلم ۲۰۳/۳، ۲۰۶ «توقیعات کسرویه»، همانجا ۲۰۳/۳، ۲۰۶ «توقیعات کسری».
ازبکستان، تاشکند ۱۲۰/۳ ش ۲۰۶۴ «دستورنامۀ کسروی»؛ بادلیان ۸۹۷/۲ ش ۱۴۷۰ «دستورنامۀ کسروی»؛ برلین ۵۱ ش (۸۱) ۱۴ «توقیعات کسری در مرفوعات»؛ بشیر حسین، شیرانی ۳۲۸/۲ ش ۱۷۹۴ «توقیعات کسری یا توقیعات مطول»؛ [چنین]؛ بنگال آسیاتیک سوسایتی، چاپی ۵۹ زوارهای؛ بلوشه ۱۴۵/۴ «توقیعات کسری»، ۱۴۶ «خردنامۀ نوآیین» ش ۲۱۸۰؛ پاریس ۲۱۸۰/۱؛ کراچی، انجمن، سرفراز ۵۱ ش ۳۸۳؛ کراچی، همدرد، خضر نوشاهی ۸۰؛ گنج ۹۰۶/۲، ۹۰۷ ش ۲۳۸ «توقیعات کسری»؛ موزۀ سالار ۸۱۹/۳ «ریاض فیض»، ۸۲۰ توقیعات کسری؛ موزۀ بریتانیا، چاپی ۳۳۶ «توقیعات کسرویه»؛ نوشاهی، موزه ۲۹۶ (۳ نسخه)؛ نوشاهی، انجمن ۶۵ «توقیعات کسری» (۳ نسخه)؛ نوشاهی، چاپی ۸۶ «توقیعات کسری»؛ هند، بنارس ۱۶۲ ش ۸۷۸.