تنبیه الغافلین
ج ۶، ص ۴۰۳
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۶، ص ۴۰۳
*تنبیه الغافلین.
از شیخ عبد الحق محدث دهلوی (۹۸۵-۱۰۵۲ ق ۱۵۵۷-۱۶۴۲ م). یکی از نامههای او است، در رویداد مرگ اکبر پادشاه (۹۶۳-۱۰۱۴ ق)، که گویا به نواب خانخانان نوشته و به نام «تنبیه الغافلین بفناء الدنیا و اربابها»، در مجموعه نامههایش (ص ۱۴۵-۱۵۵) چاپ شده است. در پند و اندرز: چون قامت ما برای غرق است - کوتاه و دراز را چه فرق است.
آغاز: سبحان الملک الحی الذی لا یموت و لا یفوت. غبار محنت و کدورتی که از هیجان این واقعۀ عظیم.
مشترک ۲۲۸۳/۴؛ نفیسی ۲۶۹/۱ نام ۳ کارش که این در میان آنها نیست؛ علمای هند ۱۰۹؛ تذکرۀ قادریه ۱۵۲؛ پاکستان و هند ۱۵۰/۴-۱۵۴ نام ۵۷ کارش که این در میان آنها نیست.