پندنامۀ جهانگیری
ج ۶، ص ۳۵۳
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۶، ص ۳۵۳
*پندنامۀ جهانگیری:
نصیحتنامۀ جهانگیری. در دیباچه از نگارنده نام برده نشده و چنان مینماید که در ۱۰۲۱ ق/ ۱۶۱۲ م نگاشته شده باشد. در ۱ «عنوان» و ۷ «بخش». پندهای دینی است به نقل از بزرگان دین.
ایوانف ۱۳۸۸ میگوید: نزدیک به «موعظۀ جهانگیری» نگاشتۀ محمد باقر نجم ثانی (← هیئت ۳۱۱۸/۴ و جز آن) است، که در همان ۱۰۲۱ (← موعظه) نگاشته است. (← موعظۀ جهانگیری).
آغاز: به روایت ایوانف: حمد له... اما بعد از حمد و سپاس و ستایش حضرت باریتعالی.
مشترک ۲۲۶۰/۴ «پندنامۀ جهانگیری:
نصیحتنامۀ جهانگیری»؛ نسخهها (۲) ۱۶۹۶/۲ «موعظۀ جهانگیری» از نجم ثانی، همانجا ۱۷۰۸ «نصیحتنامۀ جهانگیر پادشاه»؛ ذریعه ۲۷۰/۲۳ «موعظۀ جهانگیری»؛ صفا (۳) ۱۴۸۹ «موعظۀ جهانگیری» نجم ثانی، نسخهها ۱۶۹۶/۲ «موعظۀ جهانگیری» نجم ثانی، ۱۷۰۸ «نصیحتنامۀ جهانگیری» نسخۀ دکتر مفتاح.
نشریه ۱۹۰/۸ «پندنامۀ جهانگیری» بینام نگارنده، همانجا ۲۲۵/۱ «موعظۀ جهانگیری» نجم ثانی.
اته ۸۳۷/۱ ش ۱۵۳۵، همانجا ۱۱۹۸ ش ۲۲۰۵ «موعظۀ جهانگیری»؛ ایوانف ۶۶۲ ش ۱۳۸۸ «پندنامۀ جهانگیری»؛ بشیر حسین، شیرانی ۲۷۳/۲ بینام نگارنده؛ بنگال، آسیاتیک ۴۸؛ تفلیس، بنیاد خاورشناسی ۱۶۱ بینام نگارنده.