پندنامه
ج ۶، ص ۳۴۷–۳۴۸
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۶، ص ۳۴۷–۳۴۸
*پندنامه:
پندهای افلاطون. منسوب به افلاطون فرزانه، که به گفتۀ خواجۀ طوسی در پایان «اخلاق ناصری» از افلاطون است که به ارسطو سفارش کرده است. نسخهها یکی نیستند.
آغاز: بعضی از سخنان افلاطون که عموم خلق را نافع بود. و آن وصیتی است که شاگرد خود ارسطاطالیس را فرموده است. میگوید:
خداوند خود را بشناس و حق او را نگاهدار.
نسخهها (۲) ۱۵۵۲/۲ «پندهای افلاطون» (۶ نسخه)؛ مشترک ۲۲۶۱/۴ «پندهای افلاطون:
وصایای افلاطون»؛ پیشگفتار چاپ «ظفرنامه» از دکتر غلام حسین صدیقی؛ احوال و آثار خواجه، مدرس ۵۵۷ «نصیحتنامه».
آستان قدس، خامنهای ۳۴۰ «وصایای...»؛ دانشگاه ۳۲۳/۳(۲ نسخه: ش (۶) ۸۶۷، (۱۴) ۱۰۳۸)، همانجا ۲۳۳۵/۶ ش (۴) ۱۱۱۳؛ سنا ۱۴۴/۱ «وصایای...»؛ قم، مسجد اعظم ۵۵۳ «وصایای افلاطون»، ۵۷۳ «وصایای...»، ۱۱۳/۴؛ مجلس (۳) ۱۳۶۳/۱۰ ش ۳۴۵۵/۲۲۹، وصایا از افلاطون خطاب به ارسطو»؛ ملک ۸۵/۷ «وصایای افلاطون»، همانجا ۱۴۸/۷ ش ۱۴۸ ش (۴) ۴۰۲۷، همانجا ۴۵۹/۸ «وصایای افلاطون» همانجا ۱۱۸/۹ «پندهای سقراط...»، همانجا ۶۹/۹ ش (۸) ۵۸۴۵ «وصایای افلاطون»؛ نشریه ۱۲۱/۲ «پند افلاطون».
ایوانف ۸۷۵/۱۱ «وصایای افلاطون»؛ بشیر حسین، شیرانی ۶۷۳/۳ «وصایای افلاطون»؛ فرهنگستان، نامگو ۶۰۱/۱ ش ۴۵۷۲ «وصایای افلاطون به ارسطاطالیس»؛ گرجستان، آکادمی ۵۹ «وصیت افلاطون به ارسطو».