آداب درویشی
ج ۶، ص ۲۶۷
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۶، ص ۲۶۷
*آداب درویشی.
ن.
نخست مثنوی است در ۷۱۰ بیت، با سه بند «کرسی پیر»، سپس با سربندهای «اگر پرسند» و «باب» های بیشمار و نامرتب به گزارش اصطلاحهای درویشان و آداب ایشان پرداخته است:
کجکول، تاج، پوست و تکیه بر تخت پوست نمد و نمدمالی و نمدپوشی، پیر و مراد و مریدی، ارشاد دادن پیر مرید را، ابجد طریقت، سر تراشیدن آدم، سر تراشیدن محمد، چگونگی اهل تراش، کار خبازان و سنگ ترازو، سررشته قصابان و سلاخان، در بیان فوطه و لنگ، تیغ و سنگ، آیینه.
آغاز: ای که هستی ز خاکساریها - سالک مسلک جلالیها - گوش کن این طریقه را از من - تا نگردی ذلیل اهل زمن.
دایرةالمعارف، ش ۱۵۵۷ کرمان.