نعمتها و خوشیها و لذتها
ج ۶، ص ۲۴۴
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۶، ص ۲۴۴
*نعمتها و خوشیها و لذتها.
رسالۀ اسماعیلی. از خواجه نصیر الدّین طوسی، محمد فرزند محمد (۵۹۷-۶۷۲ ق/ ۱۲۷۳ م). گفتاری است کوتاه، بخشبندینشده. آغاز میشود به اینکه بیشتر گویند لذتها بر سه گونه است:
شکم، فرج و پوشاک. و جمله جانوران در این لذتها با مردم شریکند. پس هرکه تنها به این لذتها مشغول باشد به پایۀ جانوران کفایت کرده است. خواجه گفتاری دیگر در این زمینه به عربی نیز دارد (مدرس رضوی، احوال و آثار خواجه ۵۷۲ «رسالة النصیریة»).
آغاز: خواجه نصیر الدّین محمد طوسی میفرماید: مردم بیشترین، اینچنین گویند، که هرچه طبع و نفس را خوش آید نعمت بود و این خوشیها و لذتها بر سه وجه است.
مدرس رضوی، احوال و آثار ۵۹۲ «رساله در نعمتها و...»؛ اعلام ۱۲۴۲/۲ طوسی؛ طبقات ۱۶۸/۷؛ مشار، مؤلفین ۷۳۰/۵.