شجرۀ الهیه

*شجرۀ الهیه. از رفیع الدّین محمد بن حیدر حسینی طباطبایی، رفیعا نایینی (د ۱۰۸۲ ق/ ۱۶۷۱ م) (به آن‌چنان‌که بر سنگ خاکجایش نوشته شده). در اصول عقاید، به روش تعقلی، در ۱ «مقدمه» و ۸ «مطلب» و «فصل» هایی. و در پایان تاریخ نگارش ۹ ع ۱۰۴۷/۲ ق آمده است: مقدمه، در ۲ «فصل» (: تقسیم موجود، ابطال تسلسل)، مطلب ۱. در اثبات واجب الوجود، ۲. صفات ثبوتیه، هفت «فصل» (: ۱ - علم باری، ۷ - واجب الوجود ازلی و ابدیست)، ۳ - صفات سلبیه، هفت «فصل» (: ۱ - واجب الوجود مرکب نیست، ۷ - محتاج به غیر نباشد)، ۴ - در افعال واجب، ده «فصل» (: ۱ - تقسیم افعال، ۱۰ - در آجال و ارزاق)، ۵ - در اسماء باری، چهار «فصل»، (: ۱ - تحقیق در اسم، ۴ - اسماء الله)، ۶ - پیامبری، شش «فصل» (: ۱ - معنی پیامبری، ۶ - دفع شبهۀ منکرین)، ۷ - امامت، فهت «فصل» (: معنی امام، ۷ - دفع شبهۀ منکرین) ۸ - رستاخیز، پنج «فصل» (: ۱ - امکان اعاده، ۵ - وجود جنت و نار). و از هموست «ثمره» (هف) که گزیدۀ همین «شجره الهیه» است؛ «اقسام تشکیک» (ذریعه ۲۷۱/۲)؛ «دفع مشبهة الاستلزام» (همان‌جا ۲۳۰/۸). آغاز: حمد بی‌حد و ثنای بی‌عد معبودی را سزد که به افاضت انوار وجود ممکنات... نسخه‌ها ۹۶۲/۲(۱۱ نسخه)؛ ذریعه (۲) ۲۷۷/۹ «دیوان رفیعا»، همان‌جا ۲۸/۱۳ «شجرة الهیه»؛ اعلام ۹۰۳/۱؛ طبقات ۲۲۶/۱۱؛ ریحانه ۱۶۲/۲؛ کشف الحجب ۳۱۷. آستان قدس، نامگو ۳۱۸/۱؛ ادبیات، تهران ۳۲۴/۱، همان‌جا ۴۴/۲؛ الهیات، تهران ۷۹/۱، ۲۵۴؛ تبریز، تربیت، نخجوانی ۸۸؛ تهران، مروی ۲۸۵؛ دانشگاه ۱۴۸۶/۹ ش (۷) ۲۶۱۸، همان‌جا ۲۱۲۷/۱۱ ش (۲) ۳۱۶۲، همان‌جا ۳۶۱۷/۱۴ ش (۱) ۴۶۶۸ دایرة‌المعارف، ج ۳، ش (۸) ۱۲۲۵؛ سنا ۳۱/۱ ش (۱) ۶۲ (۷۵۷۱/۱)؛ فیلمها ۲۲۸/۱؛ قم، دلیل المخطوطات ۲۳۵؛ قم، مسجد اعظم ۲۳۳؛ مرعشی ۱۱۸/۱ ش (۱) ۱۰۱، همان‌جا ۱۶۶/۳؛ مجلس ۲۴۶/۱۶ ش (۱) ۵۳۳۴؛ نشریه ۲۵۰/۲؛ همدان، آخوند، مقصود ۳۹۶. ریو ۳۱/۱؛ بمبئی، رهاتسک ۵۶.