روانشناسی

*روانشناسی : (رساله در...) اوصاف و احوال انسان. ناشناسی پیش از ۸۸۹ ق که تاریخ نسخه است. گفتاری است در احوال و صفاتی که انسان را عارض می‌شود، در چند «فصل» و ۱ «خاتمه»: ۱ - خصلت‌های متضاد انسانی مانند لذت و الم، ۲ - صفت حیات انسانی و کیفیت تعلق آن به بدن، ۳ - صحت و مرض بدن، ۴ - در بیان مرگ انسان، ۵ - ماهیت نفس انسانی و کیفیت آن، ۶ - بیداری و خواب، ۷ - نکته‌ای چند، ۸ - در بیان ماهیّت ضحک، ۹ - ماهیّت گریه و کیفیت عروض آن. خاتمه. انسان موصوف است به تمام صفات موجودات حتی خدا، در ۲ «فصل» و برخی مطالب به‌گونۀ پرسش و پاسخ. آغاز: بعد از شکر و سپاس بی‌نهایت مر واجبی را که توکل به جناب حضرت ذات پاک او مغنی است. نسخه‌ها ۷۹۴/۲(۱ نسخه)؛ ذریعه ۲۶۱/۲۴. مجلس ۱۴۲/۱۴ «روانشناسی».