ذوقیات عقلی و معقولات ذوقی
ج ۶، ص ۱۴۷
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۶، ص ۱۴۷
*ذوقیات عقلی و معقولات ذوقی:
ذوقیات:
ذوقیه. از دهدار، محمد فرزند محمود (۹۴۷-۱۰۱۶ ق). دو رساله دربارۀ «ذوقیات» دارد. (← بخش عرفان). یکی از رسالههای او آغاز میشود با بیان کلام در ذوقیات، که بحثی است فلسفی - عرفانی، سپس سربندهای «رکن».
رکن ۱ - مراد از رؤیت و شهود و مشاهده و عیان، ۲ - در معنی اتحاد، ۳ - اشعار به معنی وحدت وجود، ۴ - مقصود از «کلی طبیعی».
آنگاه: پایان سخن در مجملی از قول اهل دانش که مطابق اهل توحید باشد. این گفتار به کوشش محمد حسین اکبری ساوی، در «رسائل دهدار» از سری دفتر نشر میراث مکتوب، ش ۵، ص ۱۵۳-۱۷۲ به نام «رسالۀ ذوقیات یا ذوقیه یا ذوقیات عقلی و معقولات ذوقی»؛ تهران، ۱۳۷۵ خ چاپ شده است».
آغاز: لک الحمد و انت اهل له، حمدا یعلو حمد الحامدین... خامۀ لسان بر صحیفۀ بیان، چسان ثنای تو تواند نگاشت
نسخهها (۲) ۱۱۵۴/۲(۹ نسخه)، ذریعه، ۴۵/۱؛ اعلام ۲۰۸۱/۳؛ مشترک ۶/۱ «الف انسانیت»؛ نفیسی ۳۹۷/۱، همانجا ۸۰۷/۲؛ مشار، مؤلفین ۷۹۱/۵.
دایرةالمعارف. سلطانی ۱۱۶ ش (۳) ۳۳۲.