خیر الزاد فی معرفة المبدإ و المعاد
ج ۶، ص ۱۴۱–۱۴۲
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۶، ص ۱۴۱–۱۴۲
*خیر الزاد فی معرفة المبدإ و المعاد.
شاه داعی شیرازی (زاده پیرامون ۸۱۰ ق/ ۱۴۰۸ م).
گفتاری است فلسفی - عرفانی، برای «بعضی از محرمان اسرار». نام کتاب در دیباچه آمده است. از این گفتار دو تحریر در دست هست:
فارسی و عربی. در دیباچۀ عربی آن آمده که نخست آن را به فارسی نگاشته بود، و پس از سفر حجاز به خواهش برخی از سادات آن را به عربی درآورد.
با سربندهای «فصل» هرچند در آغاز آن میگوید «سخن ما بر کشف است و قبول آن منوط بر ذوق نه از بهر الزام، تا به مقدمات عقل و مؤیدات نقل احتیاج افتد» ولی در آن به مبانی فلسفی توجه داشته است.
آغاز: منه نبتدأ و الیه نعود. سپاس بیقیاس آفریدگار عالم راست... و به خیر الزاد فی المبدإ و المعاد رقم تحریر یافت. آغاز عربی: منه نبتدأ و الیه نعود، الحمد لله الجواد الذی زین خلقه بالمبدإ و المعاد.
نسخهها ۱۱۴۲/۲(۲ نسخه)؛ مشترک ۹۵۶/۲(۲ نسخه)؛ ذریعه ۲۸۴/۷ که تنها از فارسی آن سخن گفته، همانجا ۳۱۴/۹ «دیوان داعی شیرازی»؛ اعلام ۱۰۴۴/۲ شاه داعی؛ ایضاح المکنون ۴۴۱ که نادرست نسبت او را نیشابوری آورده؛ طرائق الحقائق ۲۲/۳، ۵۱؛ مجمع الفصحا ۱۸/۲؛ ریحانه ۱۰/۲؛ ریاض العارفین ۱۱۹؛ صفا ۳۳۳/۳-۳۴۲ کارهایش از آن میان «خیر الزاد»؛ نفیسی ۳۱۱/۱ کارهایش از آن میان «رسالۀ خیر الزاد».
مجلس ۳۹۳/۲، همانجا ۱۳۵/۱۳ ش ۴۷۴۹/۱۷.