حجت الهند
ج ۶، ص ۱۳۳
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۶، ص ۱۳۳
*حجت الهند.
ترجمۀ متنی از هندی است، به روزگار شاهجهان (۱۰۳۷-۱۰۶۸ ق). نام مترجم در نسخهها چندگونه آمده است: عمر محرابی: محمد بن عمر محرابی، علی شاه عمر بن محرابی، ایوانف مینویسد: در برخی نسخهها ابن عمر یا علی شاه محرابی آمده. در نسخۀ گنجبخش که من دیدم شیخ محمد محرابی بن عمر است.
داستان گفتگوی طوطی و شارکی است در مسایل اعتقادی هنود و مسلمانان: جوانی از اهل اسلام شیفتۀ دختر نل رای میگردد. برای نزدیکی به دختر دانشهای هندوان میآموزد. و این کتاب را که به نام «حجت الهند» است در گفتگوی اهل مذاهب مینگارد. و برای رساندن پیام خود به دختر از طوطی و شارکی بهره میگیرد و این سؤال و جوابها را به آن دو میآموزد.
و چون دختر سخنان «حجت الهند» را از زبان آن دو بشنید به اسلام گروید و به همسری جوان اهل اسلام درآمد.
گفتگوها از آفرینش جهان آغاز میشود.
آغاز: حمد له. صلات. اما بعد حمد خدای و نعت رسول ص میگوید. دعاگوی اهل اسلام، کمترین بندگان... محرابی، که این کتاب فراهم آورد.
مشترک ۹۵۲/۲(۱۰ نسخه)، ۱۰۸۶ (۱ نسخه)؛ پاکستان و هند ۷۹۵/۴ که مترجم را علی شاه محرابی از روزگار شاهجهان گفته،
اته ۲۷۱۵، ۲۷۱۶، ۳۰۷۴ مترجم علی شاه عمر فرزند محرابی؛ ایوانف ۱۱۳۵، ۱۱۳۶، ۱۱۳۷ مترجم عمر محرابی؛ ریو ۲۹/۱ مترجم ابن عمر محرابی؛ مرآة العلوم ۲۱۴/۱ مترجم ابن عمر محرابی.