کنوز سبعه
ج ۵، ص ۳۹۶۵–۳۹۶۶
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۵، ص ۳۹۶۵–۳۹۶۶
*کنوز سبعه.
متن از تنکلو شاه بابلی (← ترجمۀ صور الدرج ۲۸۵۳/۴). ترجمه از ناشناس، و یکی از ترجمههایش (دانشگاه ش ۴۰۹۶/۴) در مجموعهی ۱۵ گفتار اوست که مترجم ابراهیم فرزند حسن قراگزلو (← کنز اللالی ۳۹۶۴)
شناخته شده است. این ترجمه در ۷ «کنز» و هریک در چند «فصل» است. نسخهی آیت اللّه مرعشی از «هفت گنج» سخن میگوید. در فهرست مشار از چ آن در بمبئی، ۱۳۱۱ ق، ۶۲ ص یاد شده است.
آغاز: (نسخهی مرعشی): این هفت گنج کبریت پر از گهرها، هر گهری شاهوار، و بنیاد آن بر تدبیر.
آغاز (نسخهی سپهسالار): این هفت گنج گهر است، که هرگوهری گنجی است شاهوار.
نسخهها ۶۲۸/۱(۲ نسخه)؛ مشار ۴۱۵۸/۴ «کنوز سبعه» (ابو عبد الله تنکلو شاه بابلی!) همان چاپ؛ چاپی، طبی ۶۵۲ (ابو عبد الله بابلی!).
اشکوری ۴۹/۹ بینام نگارنده، همانجا ۱۸۰/۲۶؛ دانشگاه ۳۰۷۵/۱۳؛ سپهسالار ۴۵۶/۵ «کنوز بیرموز» بینام نگارنده؛ نشریه ۲۰۰/۵.
موزهی بریتانیا، چاپی ۳۴۴.