کشاورزنامه
ج ۵، ص ۳۹۰۵–۳۹۰۶
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۵، ص ۳۹۰۵–۳۹۰۶
*کشاورزنامه:
فلاحت: فن کشت و فلاحت:
ورزنامه. ن. در ۱۲ «باب» و ۱ «خاتمه»: باب ۱ - در معرفت مقدمات (و آن سه مقدمه است: اول در معرفت باران، طلوع شعری، بعضی از امور کشاورزی که تعلق به اوقات سال دارد)، ۲ - تخم و زمین و برزگر و تخمپاشی کود، ۳ - دفع آفات، ۴ - گردآوری غلات، ۵ - درخت نشاندن، ۶ - نشانیدن درخت تاک و زیتون، ۷ - کاشتن درختهای دیگر، ۸ - پیوند کردن درختان، ۹ - چیدن و نگاهداری میوه، ۱۰ - زراعت بقول، ۱۱ - جانوران موذی، مانند ملخ، مور، موش، و جز آنها، ۱۲ - منافع بقول و نباتات.
چاپ شده است.
آغاز: الحمد لله خالق الحب و النوا، و خالق القدر و القوا، و الصلاة... اما بعد، این مختصری است در معرفت بعضی اموری که اهل فلاحت را به کار آید مشتمل بر دوازده باب.
مشترک ۴۶۱/۱ «کشاورزنامه: فلاحت: فن کشت و فلاحت» (۴ نسخه)؛ نسخهها ۴۴۸/۱ «کشاورزینامه» (۷ نسخه)؛ ذریعه ۳۰۱/۱۶ «فلاحت»، همانجا ۱/۱۸ «کشاورزنامه»؛ پاکستان و هند ۳۷۳/۳ «رساله در فلاحت».
اشکوری ۳۱۹/۱۹؛ تبریز، یونسی ۱۲۵۶/۳؛ حقوق ۱۷۱ «کشاورزنامه» که ریشهی این کتاب را که از قسطوس سکولاستیکوس
فرزند لوقیا کاسیانوس، سدهی ۶ م است و ترجمههای آن نشان داده شده است؛ دانشگاه ۲۷۷۶/۷ «کشاورزینامه» احمد عطار پسر محمد حسن بیک افشار ارومی، به دستور آقا میرزا شریف طبیب دامغانی رودسری. آغاز برابر نمونه، همانجا ۴۱۹۸/۱۵ «رساله در کشاورزی» یا «فلاحت»؛ دایرة المعارف ش ۱۲۱/۳ عکسی و ش ۳۴۷/۴ عکسی؛ سپهسالار ۴۲۸؛ فیلمها ۶۰۵/۱ «ارشاد الزراعة یا رساله در فلاحت»؛ مجلس ۸۷/۱۰ «فلاحت» باب یکم تا بخشی از باب ۱۲؛ ملی، شیراز ۳۵۵/۲؛ نوربخش ۷۹/۱؛ یزد، شیروانی ۱۸۰۴/۵ «رساله در کشاورزی» گویا همین است.
بشیر حسین، شیرانی ۵۴۲/۳ «رساله در فلاحت»، همانجا ۵۴۳/۳ «رساله در فلاحت» (۲ نسخه)؛ تاشکند ۳۱۲/۱ «فن کشت و فلاحت»؛ ریو ۴۱۷/۱(۴) «رسالهای در فلاحت»؛ قاهره، دار الکتب ۵۵/۲ «کتاب فی الزراعة» زراعت؛ گنج ۲۱۴/۱ «کشاورزینامه: فلاحت».