هدایۀ محمدیه
ج ۵، ص ۳۷۶۴–۳۷۶۵
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۵، ص ۳۷۶۴–۳۷۶۵
*هدایۀ محمدیه.
ناشناسی که فرزند عبد القادر کشمیری بوده، و در دیباچهی بلند آن، از خود نام نبرده است، ولی گویا نامش «محمد» است، پیش از ۱۱۴۷ ق که تاریخ نسخهی گنج است.
حدیثهایی است در درمان بیماران که از «صحاح سته» گزیده، به فارسی ترجمه کرده تا کافهی انام از خواص و عوام بهرهمند شوند، و آن را «هدایۀ محمدیه» نام نهاده. سپس با سربندهای «کتاب»، «فصل» و «باب» - بیشماره، حتی بدون نظم علمی حدیثها را گردآورده ترجمه کرده است.
مقدمه در اثبات آفرینندهی کاینات، فصل در بیان قدرت خدایتعالی، فصل بعضی الهامات که طبیب را بر آن وقوف باید، کتاب فی الصداع، فصل فی السرسام، کتاب فی الطاعون، فصل در تفریط بیداری، فصل در نسیان، کتاب فی الصداع و الجنون و العشق، کتاب فی الرمد (چشم)، فصل فی الرعاف (خون از بینی)، فصل در بوی دهان، کتاب فی الاسنان، فصل فی ذات الجنب، فصل وجع القلب، عشق، باب فی المعده....
آغاز: بعد حمد و سپاس مر آفریدگاری منزه از جهات، لیس کمثله شییء فی القدرة و الکمال الله احد لم یلد و لم یولد، و از همۀ صفات مبرا.
مشترک ۷۶۵/۱(۱ نسخه)؛ هند، طب اسلامی ۱۲۸/۷۰؛ جرنل ۲۹-۸۳/۳۱، همانجا ۱۲۸/۷۰/۴۵.
گنج ۳۵۱/۱ «طب النبی: ترجمه...».