(چ. تهران، ۱۲۷۸ ق، سنگی، ۱۷۰ ص)؛ مشار، مؤلفین ۵۷۱/۴؛ بامداد ۴۴۲/۲ برای نگارنده.
آستان قدس ۳۶۵/۳؛ مجلس ۱۱/۱۹؛ ملک ۵۸۲/۳، همانجا ۲۵۴/۵؛ ملی ۵۳/۶؛ نشریه ۶۷۸/۶.
آصفیه، هندلیست ۱۷۰۲/۲؛ آکادمی علوم، چاپی ۳۱۸/۱.
*الفلک و المیقات:
رسالة فی علم... ن. در ۱۶ «فصل».
آغاز: فصل در القاب و خطوط ربع.
قاهره، دار الکتب ۲۴۸/۱.
*فلکیات و عنصریات
←اتحاد فلکیات و عنصریات.
*فلکیه.
اصفهانی - قصیدهی فلکیه.
*فلکیه:
احکام فلکیه: ثمرة الشجر. ن. نام کتاب در ص. ع. «احکام فلکیه» و در انجام «ثمرة الشجر» آمده و گویا هیچیک نام اصلی کتاب نباشد. ستارهشناسی و اختربینیست با سربندهای «باب» بیشماره و گاهی سربندی درخور: احکام کواکب هفتگانه، باب در احکام اتصالات کواکب، باب در احکام قرانات سبعه، احکام احتراقات کواکب، باب قرانات سبعه با قمر، باب در اتصال کواکب به نظر تثلیث و تسدیس و تربیع، باب در آثار علوی، باب در تغییر هوا به سبب قرب و بعد کواکب، باب در تغییر هوا بر وجه طبیعی، باب در احکام کسوف و خسوف.
آغاز: حمد له... اما بعد، بدانکه احکام کواکب هفتگانه که در وقت ولادت در خانههای یکدیگر باشند.
اشکوری ۱۵۱/۱۱.
*فلکیهی کبرا. ن .
(← پس از این).
ملک ۱۸۷/۵.
*فلکیهی کبرا. هرمس - گرگانی
← ترجمهی فلکیهی کبری.
*فواصل کواکب.
نظام الدّین عبد العلی بیرجندی (د ۹۳۴ ق). شاید یکی دیگر و جدا و یا گرفته از دیگر کارهایش در این زمینه باشد. (← اجرام سفلی و...).
نفیسی ۳۸۴/۱.
*فوائد حسنیه.
نام کتاب و نگارنده به چند گونه آمده است: حسن فرزند حسین شریف منجم اصفهانی و نام کتاب «فوائد حسینیه» (اشکوری). یا فصیح فرزند حسن شریف منجم اصفهانی و نام کتاب «فوائد حسینیه» (آستان قدس)، و نسخهی دایرةالمعارف نام نگارنده فصیح فرزند حسن شریف منجم اصفهانی و نام کتاب «فوائد حسینیه» به نام اعتماد الدوله میرزا محمد حسین.
در ستارهشناسی و اختربینی. در ۱ «مقدمه» و ۳ «مقاله» و ۱ «خاتمه»: مقدمه در اختیار و فوائد آن. مقالهی ۱ - در کلیات اختیارات، در ۳ «فصل»، ۲ - معرفت منسوبات کواکب بروج، در چند «فصل»، ۳ - مقدار زمان طلوع بروج. خاتمه در جزئیات اختیارات.
روزگارش بدست نیامد، جز آنکه نسخهی آیتاللّه مرعشی در مجموعهای از سدهی ۱۰ ق و نسخهی آستان قدس نوشتهی ۱۱۱۸ است.
آغاز ۱: حمد له، هو خالق الاصباح و خالق النجوم... اما بعد، بر ضمیر ارباب کیاست و اصحاب درایت پوشیده نماند. آغاز ۲: احمد من عنده علم الساعة و اصلی علی محمد... بعد از ادای ثنای حکیمی که حکمت کاملهاش فلک اخضر.
آستان قدس ۴۲۲/۸ آغاز برابر ۲ «فوائد حسینیه»؛ همانجا الفبایی ۴۳۵؛ اشکوری