حدیقۀ تتوی، پیشگفتار ۱۵ به تفصیل؛ پاکستان مین ۵۵۹/۲.
دلیل الصادقین.
سناء اللّه خراباتی. یاد نگارنده و نام کارهایش در بخش تفسیر (مشترک ۳۰/۱) و منظومهها (مشترک ۱۳۰۸/۸ تا ۱۳۲۰) آمده است. به سال ۱۸۶۳/۱۲۸۰ م.
کرسینامۀ خود او است و احوال پیران او. و کرسینامۀ گروههای قادری و کبروی و چشتی و نقشبندی و جز آنان. سپس به گزارش احوال پیشوایان دیگر پرداخته است. به نظم و نثر. و در پایان تاریخ نگارش آمده است.
مشترک ۳۱/۱ (نامش)، همانجا ۱۰۲۹/۱۱ (۱ نسخه)؛ تسبیحی، خراباتی ۸۳ به تفصیل.
دلیل طریقت.
محمد امین. انساب سادات و پیران، با سربندهای «باب» به نظم. که زنجیرها به نثر نوشته شده است. آغاز:سید سیف الدّین، نامشان عبد الوهابدر علم حدیث بود همچون آفتاب.مشترک ۱۰۹۱/۱۱(۱ نسخه).
دلیل العارفین.
خواجه قطب الدّین محمد بختیار کاکی (د ۳۳ یا ۶۳۴ ق). سخنان و مقامات پیر خود معین الدّین حسن سجزی - بخش عرفان.
دوازده مذهب:
رساله در... ن. در بیان طریقتهای تصوف.
فرهنگستان، الفبایی ۲۶۳/۱.
دوایر علما و سلاسل عرفا.
امیر شاه نعمانی، پیش از سدهی ۱۰ ق. فهرستیست از پیران.
ریو ۹۷/۳.
دوستان بشر.
محمد خان بهادر بوشهری فرزند ملا احمد منشی بوشهری. (برای چند کارش - ۶۸۲/۱ راهنما). در احوال زنان. مجلد یکم ۳ بار چاپ شده است: بمبئی، ۱۳۳۱ ق؛ برلین، ۱۳۰۳ خ؛ تهران، ۱۳۳۰ خ.
استوری، زندگینامه ۱۱۸۱؛ مشار ۲۲۲۴/۲ همان چاپها.
اندیاآفیس، چاپی ۱۲۵، ۳۲۵.
دو فیلسوف شرق و غرب.
دیبای خسروی.
از محمد باقر میرزا خسروی کرمانشاهی. نگارندهی «اقبالنامه» (هف.
تذکرهها)، در شرح حال ادیبان عرب در دو روزگار پیش و پس از اسلام. در ۲ جلد.
تاریخ تذکره ۴۲/۱.
دین المبین فی شرح اصول الحدیث و بیان مشاهیر من المحدثین.
سید محمد جعفر، بدر العالم گجراتی احمدآبادی (؟). به سال ۷/۱۰۷۷-۱۶۶۶ م.
استوری، زندگینامه ۱۱۳۷/۲؛ نذیر احمد ۸۵.
دین المتین فی ارکان محیی الدّین.
حیات اللّه متین قادری، زنده در ۱۵۵۴/۱۱۶۸ م.
سرگذشت و احوال شیخ عبد القادر گیلانی (۵۶۱ / ۱۱۶۶ م) است، که به خواهش برادر دینی، محمد رفیع، در ۵ «رکن» در ۱۱ «برگ» و ۱ «خاتمه» نگاشته است.
رکن ۱ - در نام و لقب و کنیت پدر و مادر و حالات پیامبر (ص) و خلفای راشدین و امامان