عجالهی نافعه
ج ۳، ص ۲۲۲۲
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۳، ص ۲۲۲۲
عجالهی نافعه. شاه عبد العزیز دهلوی (۱۱۵۹-
۱۷۴۶/۱۲۳۹-۱۸۲۴ م). نگارندهی «تفسیر عزیزی» (مشترک ۶۲/۱) و جز آن. در دیباچه نام خود و کتاب را نبرده است و میگوید:
آن را به خواهش برادرم سید قمر الدّین حسینی نگاشتم. در ۲ «فصل» و ۱ «خاتمه»: ۱ - فوائد و غایات علم حدیث و اهم مسایل آن، با سربندهای طبقهی اولی، طبقهی دوم و سوم و قاعدههایی در چگونگی ثبتنام راویان حدیث. ۲ - در ذکر سند علم حدیث، و آغاز میکند به سند اخذ حدیث خود از پدر و زنجیرهی او. و کتابشناسی مانندی از کتابهای حدیث. خاتمه در علامات وضع حدیث از درستی و نادرستی راوی آن. چاپ شده. آغاز: الحمد للّه و کفی و سلام علی عباده الذین اصطفی، خصوصا علی... اما بعد، این رسالهای رایعه و عجالهایست نافعه، در فوائد متعلقهی حدیث.
مشترک ۱۰۰۰/۱۱(۱۱ نسخه)؛ استوری، ۲۴ (نامش)؛ برگل ۲۱۵/۱ «فتح العزیز»: «تفسیر عزیزی» و نام چند کارش از آن میان همین کتاب؛ علمای هند ۱۲۲ زندگینامه و این کارش؛ پاکستان و هند ۲۸۴/۵ به تفصیل؛ مشار ۳۴۹۴/۳ (۲ چاپ: لاهور، ۱۸۹۰ م، سنگی؛ دهلی، ۱۲۹۳ ق، سنگی)؛ ترجمهها ۱۱ دو ترجمهی اردویی آن؛ مشار، مؤلفین ۸۶۲/۳.
اندیاآفیس، چاپی ۵۴۷ که ۳ چاپش را نشانی داده، همانجا ۲ عبد العزیز و کارهای چاپیش؛ بانکیپور ۵۰/۳۲، ۱۸۹؛ راجستان، عمران ۲۵/۲ (۳ نسخه)؛ عباسی ۲۴/۲ بینام نگارنده؛ عبد الرحیم ۶۷/۱؛ لکهنو، ندوه ۴۵، ۴۶ (۲ نسخه)، ۴۷ (۳ نسخه)؛ گنج ۲۴۱۳/۴؛ مرآة العلوم ۱۲۳/۲، ۱۶۶، همانجا ۱۸۷/۳.