سوانح عمری
ج ۳، ص ۲۱۸۴
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۳، ص ۲۱۸۴
سوانح عمری: سرگذشت: ترجمهی رسالة الندامة فی زاد القیامة.
متن از ناصر خسرو مروزی بلخی (د ۱۰۸۸/۴۸۱ م). ترجمه از تقی الدّین محمد حسینی. در انتساب آن به ناصر خسرو تردید است. تقی الدّین کاشی در «تذکرة الشعراء» ی خود از آن یاد کرده و میگوید خود وی آن را به فارسی ترجمه کرده است.
تحریری فارسی از آنکه مترجم آن شناخته نیست، در آغاز دیوان او در تبریز ۱۲۸۰ ق چاپ شده است. برای آگاهی بیشتر - پیشگفتار چاپ دیوان او از حسن تقیزاده، تهران، ۱۳۳۵ خ، ص:
سب، سا.
مشترک ۹۴۵/۲، همانجا ۷۸۳/۱۱ با سه نام بالا؛ نسخهها ۷۶۱/۲ «ترجمهی...»؛ مشار ۳۰۷۷/۳ «سوانح عمری» (چاپ: بمبئی، میرزا محمد ملکالکتاب شیرازی، سنگی، همراه دیوان او، ۲۵۰ + ۱۶۰ ص)؛ نفیسی ۵۸/۱، همانجا ۷۱۸/۲ زندگینامه و کارهایش؛ مشار، مؤلفین ۵۰۳/۶ تا ۵۰۸ کارهای چاپی او در ۱۹ بند، از آن میان «سوانح عمری»؛ ذریعه ۲۵۱/۱۲ «سوانح احوال ناصر خسرو علوی» یا «سرگذشت»، ۲۵۴ «سوانح عمری»؛ «سرگذشت»، همانجا ۱۱۵۴/۹ «دیوان...»، ریحانه ۱۴۶/۴؛ صفا ۸۹۳/۲.
دانشگاه، منزوی ۱۰۴/۲ به تفصیل؛ ملک ۱۹۸/۸ «سرگذشت ناصر خسرو»؛ ملی ۲۲۲/۳ «الندامه...»؛ نشریه ۱۱۵/۴، ۱۵۳.
بشیر حسین، شیرانی ۳۳۱/۲ «ذکر...
ناصر خسرو»؛ حیدرآباد ۷۱۰ نام نگارنده حالی آمده؛ موزهی سالار ۷۸/۲ ش ۲۲۵؛ لنینگراد، گورکی، چاپی ۵۸ «سوانح عمری حکیم ناصر خسرو علوی».