روضة القیومیة
ج ۳، ص ۲۱۵۳–۲۱۵۴
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۳، ص ۲۱۵۳–۲۱۵۴
روضة القیومیة: روضات القیومیة.
خواجه ابو الفیض کمال الدّین محمد احسان معصومی فرزند محمد هادی مجددی (نیمۀ سدۀ ۱۲ ق). از نوادگان مجدد الف ثانی، شیخ احمد سرهندی (۹۷۱-۱۰۳۳ ق/ ۱۵۶۴-۱۶۲۴ م) و مرید خواجه محمد زبیر مجددی (د ۴ ذیقعدۀ ۱۱۵۳ ق/ ۱۷۴۱ م) چهارمین خلیفۀ شیخ احمد پیشگفته.
نام «روضة القیومیة» درستتر است. در ۴ «رکن» دربارۀ شیخ احمد سرهندی و چهار تن از خلیفگان که هریک را «قیوم» نامیده، و هر قیوم در یک رکن: ۱ - در حالات حضرت مجدد الف ثانی، ۲ - امام معصوم پسر ایشان (۱۶۶۸/۱۰۷۹)، ۳ - خواجه محمد نقشبندی، ۴ - خواجه محمد زبیر و فرزندان و خلفای او. در دیباچه میگوید کتاب را به اشارۀ پیر پیشگفتهاش آغازیده، و چند جزوۀ آن را وی دیده بود ولی پیش از انجام کار در گذشته است. و وی به علت ملال دو سال از کار باز میایستد. پس بایستی نگارش آن پیرامون مرگ محمد زبیر ۱۱۵۳ ق/ ۱۷۴۱ م و دو سال پس از آن باشد. و همانجا میگوید این آگاهیهاییست که خود از کسان به دست آوردم و نام چند منبع دیگر از کتابها را نیز میبرد.
به زبان اردو ترجمه و چاپ شده است.
آغاز: حمد له. صلات. و رحمتهای لامتناهی بر ارواح قدسیۀ حضرات قیوم اربعه، که اول امام الاولیاست، رئیس الاصفیای ملت، خزینۀ رحمت، محبوب سبحانی، مجدد...
مشترک ۱۹۷۹/۳ «روضۀ قیومیت» نامش، همانجا ۹۶۱/۱۱(۸ نسخه)؛ نسخهها ۴۳۳۴/۶ (نامش)؛ استوری ۱۰۲۳ «روضة القیومیة»؛
تذکرهنویسی ۷۴۸ «روضات القیومیة»؛ پاکستان و هند ۲۲۴/۵ «روضات القیومیة»، ۳۰۳ «روضة القیومیة»؛ ترجمهها ۲۱۲.
ایوانف، کرزن ۸۲ «روضة القیومیة»؛ عباسی ۴۹/۲ «روضة القیومیة»؛ مارشال ۳۱ «روضة...»؛ مرآة التصوف ۱۱۶؛ هندوستان ۵۵.