چهارده خانواده
ج ۳، ص ۲۱۰۶
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۳، ص ۲۱۰۶
چهارده خانواده. عبد النبی شطاری (زنده ۱۰۳۹ ق/ ۱۶۲۹ م) که تاریخ نگارش است.
در دیباچه از خود به عماد الدّین محمد عارف عبد النبی عثمانی شطاری یاد میکند. وی دانشمند پرکار و عارفی حنفی از گروه شطاریان، و مرید شیخ عبد اللّه صوفی شطاری اکبرآبادی (د ۱۰۱۰ ق/ ۱۶۰۱ م) بوده است. و از آغاز «دستور السعاده» ی او (← بخش عرفان) برمیآید که نخست از پدرش که مقام روحانی داشته ارشاد میشده است. رحمان علی مینویسد که تاریخ مرگ وی دانسته نیست، جز آنکه تاریخ انجام «فواتح الانوار» او ۱۰۲۰ ق/ ۱۶۱۱ م بوده است. و از تاریخ انجام این کتاب تاریخ بالا به ۱۰۳۹ ق/ ۲۹-۱۶۳۰ م کشانده میشود. در دیباچه پس از نام خود میگوید: این رسالهایست در بیان چهارده خانوادۀ مشهور که سلسلۀ طریقت ایشان به حضرت علی (ع) میرسد: طیفوریان، هبیریان، چشتیان، جنیبیان، کازوریان، سقطیان، جنیدیان، ادهمیان، فردوسیان، طوسیان، سهروردیان، کرخیان، اویسیان، مداریان میباشد. و در پایان تاریخ انجام را با حروف ۱۰۳۹ ق/ ۲۹-۱۶۳۰ م یاد میکند. و در آن از «رسالۀ صوفیه» و «لطایف غیبیه» ی خود یاد کرده است. در آن کمتر به اختلاف اندیشهها، و بیشتر به زنجیرۀ طریقت گروهها پرداخته است. آغاز: بعد الحمد و المنة، و علی نبیه الصلاة و التحیة و علی آله... میگوید بندۀ مشتاق لقاء الباری عماد الدّین محمد عارف عرف...
این رسالهایست در بیان چهارده خانواده.
مشترک ۹۹۹/۲(۱ نسخه)، همانجا ۸۵۸/۱۱ (نامش)؛ علمای هند ۱۳۴ زندگینامه و فهرست آثارش؛ ایوب قادری ۳۲۷.
گنج ۲۱۰۶/۴.