احوال و مقامات پیران چشت
ج ۳، ص ۱۹۹۴
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۳، ص ۱۹۹۴
احوال و مقامات پیران چشت:
تذکرۀ مودودیه. از ناشناس. همراه است با منظومهای در همین زمینه که میتوان آن را «تحفه: نظم عجیب» (هف) خوانده که از سرایندهای زنده در ۹۰۰ ق بوده است. و این رسالهی نثری نیز گویا از همان کسی است که آن منظومۀ پیشین را سروده است.
چه در پایان آن منظومه میگوید:
چو از نظم این نامه پرداخته سوی نثر طرح دگر ساخته.
«تحفه» و این یکی که به نثر است در نسخۀ موزه همراه در یک مجلد است. ولی در نسخۀ گنجبخش که من دیدهام تنها بخش نثری است. در دیباچۀ گنجبخش آمده: به خواهش یکی از فرزندان خلفای چشتی به طریق ایجاز نگاشته است. و محمد اشرف (موزه ۱۱۷/۱) مینویسد: بخش منظوم را در ۹۰۰ ق/ ۱۴۹۵ م ساخته و تاریخ نگارش بخش نثری ۸۷۱ ق/ ۱۴۶۷ م میباشد. این تاریخ نیز در دیباچۀ نسخۀ گنجبخش نیامده است. زندگینامه و گزارش خوارق پنج تن از پیران چشت است، و با روایتی از شیخ عماد الدّین و شیخ شهاب الدّین نوادۀ قاضی حمید الدّین ناگواری آغاز میگردد: ۱ - ابو احمد بن سلطان فرسنامه (۲۹۸-۳۵۰ ق/ ۱۰ - ۹۱۱-۹۶۱ م)، ۲ - سید محمد زاهد چشتی، ۳ - خواجه ناصر الدّین ابو یوسف، ۴ - خواجه مودود بن ناصر الدّین، ۵ - خواجه احمد مشتاق بن مودود. آغاز: هذه رسالۀ پیران عظام چشتیه (رض)
هرکه خواهد جاودانی جنت المأوی بهشت گو بخوان از صدق این شجره پیران چشت.
حمد له. صلاة. اما بعد، این نسخهایست در معنی ظهور مشایخ ماضی چشت.
مشترک ۸۱۹/۱۱(۲ نسخه)؛ گنج ۲۰۷۴/۴ نام یکم؛ موزه ۲۰۰/۱؛ نوشاهی، موزه ۷۷۴ نام دوم.