نفایس المآثر
ج ۳، ص ۱۹۶۴
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۳، ص ۱۹۶۴
نفایس المآثر:
تذکرۀ میر علاء الدوله.
میر علاء الدوله حسینی سیفی قزوینی متخلص به کامی فرزند میر یحیی، که پس از تختنشینی تهماسب از اتهام تسنن علاء الدوله به هند گریخت و تا ۹۹۸ ق زنده بوده است. چند دانشیست، در ۲ «مطلع»: مطلع یکم، در ۲ «مصرع»: ۱ - در کیفیت صدور شعر، ۲ - تعریف و تقسیم شعر.
مطلع دوم، در ۲۸ «بیت» که زندگینامهی سرایندگان را دربر دارد، به ترتیب الفبایی هر حرف در یک بیت، دربرگیرندهی ۳۵۰ تن سراینده که بیشتر آنان از سدهی ۱۰ ق و از کسانی هستند که در هند میزیستهاند. سپس سربند «قطعه» در تاریخ گجرات، رویدادهای ۹۸۰-۹۸۵ ق، آنگاه «مقطع» در ۳ «مطلب»: ۱ - رویدادهای روزگار بابر (۸۴۲-۹۱۱ ق)، ۲ - همایون (۹۳۷-۹۶۳ ق)، ۳ - اکبر (۹۶۳-۱۰۱۴ ق) و در پایان «لاحقه» ای در خوانندگان و نوازندگان ایرانی و هندی در دربار اکبر. آغاز:
بسم اللّه الرحمن الرحیم مطلع انوار کلام قدیم...
نفایس المآثر مصدر است به نام اکبر و به حساب جمل برابر است با ۹۷۳ که سال شروع.
تاریخ تذکره ۳۶۲/۲-۳۹۳؛ ذریعه ۹۰۵/۹ «دیوان کامی قزوینی» و این کارش، همانجا ۲۴۲/۲۴ «نفایس المآثر»؛ نسخهها ۴۷۰۷/۶ «نفایس المآثر: تذکرۀ میر علاء الدوله» (۲ نسخه)؛ استوری، تذکره ۸۰۰/۱-۸۰۱؛ فرهنگنویسی ۴۹؛ صفا ۱۵۹۱/۳:۵ و ۱۶۳۷؛ نفیسی ۳۸۳/۱، ۴۳۳؛ میخانه ۸۶۰؛ افشار ۳۶/۲(۲۳۰) گفتار فخر الزمانی، و ۴۰/۲(۳۰۷) همان؛ مارشال ۵۴؛ پاکستان و هند ۶۰۳/۴؛ تذکرهنویسی ۱۰۱؛ علمای هند ۱۳۶.
فیلم ۱۳۶/۳ نسخهی مونیخ؛ ازبکستان، تاشکند ۳۵/۱۰؛ اسپرنگر، اوده ۴۶؛ بمبئی، رهاتسک ۱۶۹ ش ۱۴۷؛ ریو ۱۰۲۲/۳؛ ریو، ذیل ۸۳؛ راس ش ۲۴۷ (۲)؛ علیگر، اطهر ۱۶۷؛ مونیخ ص ۳/۳ (یا ۲۰۳).