تذکرۀ سخنآفرینان هندی زبان
ج ۳، ص ۱۸۷۲
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۳، ص ۱۸۷۲
تذکرۀ سخنآفرینان هندی زبان:
تذکرۀ شعرای اردو: تذکرۀ میر حسن. میر حسن یا غلام حسن دهلوی. (دهلی ۱۱۵۴-۱۷۴۱/۱۲۰۱ - ۱۷۸۶ م). سرایندهی اردو زبان. نیاکانش از سادات هرات بوده که به روزگار شاهجهان (۱۰۳۷ - ۱۰۶۸ ق) به دهلی کوچ کردهاند. پدرش میر غلام حسین متخلص به ضحاک شیعی بوده و دیوانی فارسی دارد.
زندگینامهی ۳۰۴ تن سرایندگان اردو زبان است، به زبان فارسی، به ترتیب الفبایی. به کوشش حبیب الرحمن شروانی ۱۹۴۰ م/ ۱۳۵۹ ق چاپ شده است. آغاز: سخنسنجان مضمونپرور، حمد قادری که به زبان لال قلم از سرمهی دوده هم چشم منقار بلبلان.
مشترک ۷۶۲/۱۱ به سه نام بالا (۳ نسخه)؛ استوری ۸۶۸؛ تذکرهنویسی ۷۳۸ که در اینجا از ۲ کتاب نام برده شده: ۱ - تذکرهی شعرای اردو، از میر حسن که همین کتاب است، ۲ - تذکرهی سخنآفرینان... که نام نگارنده را نادرست میر غلام حسین آورده؛ پاکستان و هند ۲۱۸/۵ «تذکرهی شعرای اردو» و ۷ (۲)/۱۶۷ «میر حسن اور سحر البیان»، ۱۶۹ «تذکرهی شعرای اردو».
ایوانف، کرزن ۶۲؛ بشیر حسین، شیرانی ۷۴/۱(۲ نسخه)؛ نوشاهی، انجمن ۲۰۶ «تذکرۀ شعرای اردو» که نام نگارنده با لغزش غلام حسین آمده؛ نوشاهی، چاپی ۹۹۷ «تذکرهی شعرای اردو».