تذکرۀ حسینی

تذکرۀ حسینی. حسین دوست سنبهلی مرادآبادی حسینی فرزند ابو طالب، زنده ۱۷۸۹/۱۲۰۳ م. تذکره‌ایست کوتاه، دربرگیرنده‌ی ۵۶۴ تن (گلچین معانی از نسخۀ چاپی) و به نوشته‌ی استوری (۸۳۳/۱) پیرامون ۲۰۰ تن. از سرایندگان و فاضلان و پیران کهن و تازه، به ترتیب الفبایی، پیشکش شده به شاه شریف الدّین محمود، در ۱۱۶۳ (← خجسته انجام). در لکهنو ۱۲۹۲ ق چاپ سنگ شده. تاریخ تذکره ۲۱۰/۱-۲۱۳؛ مشترک ۸۱۱/۱ «تشریح الحروف» او و نام این کارش؛ استوری ۸۳۳/۱؛ مشار ۱۲۴۱/۱ (چ. لکهنو ۱۸۷۵/۱۲۹۲ م، سنگی، ۲۷۵ ص)؛ مارشال ۱۹۳؛ تذکره‌نویسی ۳۱۷؛ فرهنگ‌نویسی ۴۵. دانشگاه ۱۹/۱۶؛ آصفیه، هندلیست ۳۱۸/۱؛ اسپرنگر، اوده ۱۳۴ «تذکرۀ حسینی»؛ ایوانف، کرزن ۹۳۳ «منتخب تذکرۀ حسین دوست» بانکیپور ۶۹۴/۸؛ برلین ۶۵۴؛ تاجیکستان، دوشنبه ۲۳/۲؛ ریو ۳۷۲/۱؛ علیگر، اطهر ۱۷۳؛ مرآة العلوم ۴۱/۱؛ ملی، باقر ۴۳.