شب، ۴۰ - ابیات شته. آغاز: سپاس فراوان به یزدان پاک/که او آفریده است این آب و خاک.
در ۱۲۸۱ ق، بینام جا، شاید عثمانی، ۹۳ ص چاپ شده است. (← پایین صفحه).
نوشاهی، چاپی ۶۴۹/۱ «منتخبات شاهنامه».
شاهنامۀ فردوسی. گزیده. شیرازی، محمود حکیم پسر وصال (سدۀ ۱۳ ق).
از بخش داستان زال و رودابه.
ملی ۲۸۹/۳ «منتخبی از شاهنامه».
شاهنامۀ فردوسی. گزیده. فروزانفر، محمد حسن
فرزند علی بشرویهای خراسانی.
مشار ۵۰۰۰/۴ «منتخبات شاهنامه» (چ.
تهران ۱۳۰۶ خ، ۷۲ ص).
شاهنامۀ فردوسی. گزیده. فروغی، محمد علی - خلاصۀ شاهنامه.
شاهنامۀ فردوسی. گزیده. فروغی، محمد علی و یغمایی، حبیب.
شاهنامۀ فردوسی. گزیده. قدیمی، ذبیح اللّه فرزند ترجمان الممالک.
مشار ۴۲۶۳/۴ «گلچین از اشعار شاهنامه» (چ. تهران ۱۳۲۰ خ، ۱۸۸ ص).
شاهنامۀ فردوسی. گزیده. قدیمی نوایی، حسین.
مشار ۷۴۰/۱ «برگزیدهترین اشعار فردوسی» (چ. تهران ۱۳۴۹ خ، ۱۹۲ ص).
شاهنامۀ فردوسی. گزیده. افندی، کمال (ن ۱۲۵۱ ق).
در ۴۰ «باب» در شهر ارضروم، به نام اسعد پاشا والی آن شهر و اسعد افندی شیخزاده.
آغاز دیباچه: سپاس فراوان به یزدان پاک. (← بالای صفحه).
نسخهها ۳۲۳۵/۴ «منتخب شاهنامه»؛ طرازی، قاهره ۱۹۰/۲(۲ نسخه).
شاهنامۀ فردوسی. گزیده. گیلانی،
نظام الدّین احمد فرزند ملا صدرای گیلانی و شاگرد میرداماد (م ۱۶۴۹/۱۰۵۹ م)، نگارندۀ «شجرۀ دانش» (نسخهها ۶۷۳/۱) که حاوی یکصد و دو رساله است، وی به هند رفته در دربار قطبشاهیان جایگاهی داشته است.
آصفیه ۴۷۵/۲ «منتخب ابیات شاهنامه».
شاهنامۀ فردوسی. گزیده. لچهمی نراین
(ن ۱۱۴۰ ق ۱۷۲۷ م)، رام نراین. در آن آمده: رام نراین ز بسی آرزو/جامۀ این نامه نموده رفو...
خواند و راهاتف فرخپیام/ «منتخب رام نراین» به نام؛ ورتوز تاریخ بخواهی نشان؛ منتخب بیبدیل او را بخوان ۱۱۴۰. آغاز: شکر و سپاس نعمت و منت خدای را/پروردگار خلق و خداوند کبریا.
نسخهها ۳۲۳۵/۴ «منتخب رام نراین»؛ هندوون کاحصه ۸۵؛ بانکیپور ۱۱/۱ ش ۱۱؛ مرآة العلوم ۳۹/۳ «ملخص شاهنامه موسوم به منتخب تاریخ شاهان عجم» رام نرائن حاجیپوری.
شاهنامۀ فردوسی. گزیده. از لسان الملک، ملک المؤرخین
یک مدل زبانی این پیوند را با خواندن متن مدخلهای صفحهای که مآخذ اثر نشانی دادهاند پیشنهاد کرده، و عبارتی که از متن مدخل شاهد آورده وارسی شده است. این پیوند هنوز به دست انسان بازبینی نشده است.
(دیباچه) که در دیباچه نثری آن میگوید: به دستور مظفر الدّین شاه قاجار، گزیدهای از سرودههای «شاهنامه» را در ستایش ایزد و پند و اندرز گرد آورده و پیشکش میسازد.
آغاز: مهین آفریننده را کمین پرستندهایم و گزین