فهرستواره کتاب‌های فارسی، ج ۲، ص ۹۸۹

۹۸۹ فهرستواره کتاب‌های فارسی ج ۲
ادامۀ «شامل التواریخ مظفری» از ص ۹۸۸
بخش تاریخ جهان.
شاه‌اسماعیل‌نامه. قاضی سنجانی (م ۹۴۱ ق).
مثنوی است در تاریخ شاه اسماعیل (۹۰۷-۹۳۰ ق). و از هموست «منظر الابصار» که به دستور میر علیشیر (۸۴۴-۹۰۶ ق) ساخته است. مشترک ۱۶۶/۱۰ (نامش)؛ ذریعه ۱۴/۱۳ «شاه‌اسماعیل‌نامه»، همان‌جا ۴۷۲/۹ «دیوان سنجانی» و مثنوی او در «تاریخ وقایع بدائع» شاه اسماعیل که بایستی همین منظومه باشد.
شاه‌اسماعیل‌نامه. هاتفی
←شاهنامه.
شاه ایران و بانوی ارمن.
ذبیح اللّه بهروز فرزند ابو الفضل ساوجی طبیب. مشار ۳۱۵۸/۳ (چ. تهران ۱۳۰۶ خ و ۱۳۰۷ خ)؛ مشار، مؤلفین ۷۷/۳؛ تبریز ۴۴/۲.
شاه بهمن بن اسفندیار.
حکیم فردوسی. بخشی از «شاهنامه». در جنگ و بزم اسفندیار و مصاحبت او با رستم. آغاز:به نام خداوند پروردگارکریم عطابخش آموزگار.ملی ۸۰/۳. (← بهمن‌نامه).
شاهد صادق.
صادقی - بخش تاریخ جهان.
شاهرخ‌نامه.
قاسمی گنابادی، میر محمد قاسم فرزند میر سید متخلص به قاسم و قاسمی (م ۹۸۲ ق) یکی از مثنوی‌های هفتگانۀ او است، در ۵۰۰۰ بیت در تاریخ شاهرخ (۸۰۷-۸۵۰ ق) تیموری، که به نام شاه‌طهماسب صفوی (۹۳۰-۹۸۴ ق) به سال ۹۵۰ ق ۴۴-۱۵۴۳ م سروده است. آغاز:الهی به حق، پادشاهی تراست/همه بنده‌ایم، پادشاهی تراست.مشترک ۱۶۷/۱۰ (نامش)؛ نسخه‌ها ۲۹۳۴/۴، همان‌جا ۴۳۳۹/۶(۴ نسخه)؛ ذریعه ۸۶۶/۹ «دیوان...»، همان‌جا ۱۶/۱۳ « شاه‌زخ‌نامه»، همان‌جا ۲۱۷/۱۹ «مثنوی شاهرخ‌نامه»؛ استوری ۲۹۲ ش ۳۶۲؛ برگل روسی ۸۴۰/۲ ش ۶۹۲؛ مشار، مؤلفین ۹۰۱/۴؛ نفیسی ۴۱۰/۱؛ صفا ۷۲۱/۲:۵؛ مارشال ۳۹۷. فیلم‌ها ۵۳۹/۱ «کلیات» او؛ نشریه ۶۸۰/۵؛ اته ۱۴۳۷/۵؛ ایوانف، کرزن ۲۵۳/۲؛ بلوشه ۱۸۲۸/۳، ۱۸۲۹؛ ریو ۶۶۱/۲
شاهنامه. ابو علی محمد بلخی،
محمد فرزند احمد «الشاعر» که در «آثار الباقیة ص ۹۹» چاپ لایبزیک از او یاد شده است، پس ناچار بیش از ۳۹۱ ق که تاریخ نگارش «آثار الباقیة» است می‌زیسته. و از سخن ابو ریحان برمی‌آید که سخنان این شاهنامه متقن و مستند به سندهای مهم روزگار خود بوده است. و خود پس از «شاهنامه» ابو المؤید بلخی (← پس از این) کهن‌ترین شاهنامه است. و سومین آنها «شاهنامۀ» ابو منصور پسر محمد است. صفا ۶۱۲/۱-۶۱۳ به تفصیل.
شاهنامه. ابو منصور پسر محمد پسر عبد الرزاق،
که بایستی همان سپهسالار خراسانی باشد، که در ۳۳۵ ق یا چندی پیشتر حاکم طوس بوده است. و این شاهنامه از نظر زمانی سومین شاهنامۀ نامور آن روزگار است: ۱ - شاهنامه ابو المؤید بلخی، ۲ - شاهنامۀ ابو علی محمد بلخی، ۳ - این شاهنامه. ابو منصور برای نگارش «شاهنامه» دستور خویش ابو منصور المعمری را به فرمود گروهی را برای نگارش گرد آورد. نام و نسب ابو منصور (که مسبب نگارش بود) و نام نویسندگان آن در
۹۸۹

گزارش اشکال یا پیشنهاد