میکند. و لیکن تاریخ روزگار او است. در برخی از تذکرهها این محمد مهدی کوکب با میرزا مهدی خان منشی استرآبادی درآمیخته و تخلص کوکب را از استرآبادی پنداشتهاند.
نسخهها ۴۳۲۷/۶؛ ذریعه ۹۲۴/۹ «دیوان کوکب استرآبادی» که میگوید «کوکب» تخلص مهدی خان «باغبانباشی» شاه سلطان حسین صفوی است، همانجا ۹۲۵ «دیوان کوکب باغبانباشی»؛ ادبیات ۴۷۰/۱ «رقم باغبانباشیگری میرزا مهدی کوکب»؛ انشای میرزا مهدی خان استرآبادی؛ سپهسالار ۶۲۶/۴ ش ۷۲۵۸.
ذیل سلجوقنامه.
متن از ظهیر الدّین نیشابوری (← سلجوقنامه، در همین بخش).
دنباله از ابو حامد محمد فرزند ابراهیم آصفی هروی، نگاشتۀ ۵۹۹ ق. و آن مشتمل است بر تتمه و خاتمۀ تاریخ سلطان طغرل سلجوقی. نام نگارنده و تاریخ نگارش در دیباچۀ کوتاه آن آمده است. با سلجوقنامه در یک مجلد، تهران ۱۳۳۲ خ چاپ شده است. آغاز: خواجه ظهیر الدّین نیشابوری، ذکر ایام سلطنت آل سلجوق تا اینجا رسانیده بود. در عهدی که جهان از امن و راحت در آرایش بود و دلوجان خلق در آسایش. حکایت این فصل ابو حامد محمد بن ابراهیم تألیف کرده.
مشار ۲۴۰۹/۲ (چ. تهران ۱۳۳۲ خ)، همانجا ۳۰۵۳/۳ «سلجوقیان و غزنویان در کرمان» چ ابراهیم باستانی پاریزی (تهران ۱۳۴۳ خ).
ذیل ظفرنامه - ظفرنامه.
یزدی، ذیل.
ذیل ظفرنامه. متن از شنبغازانی
هوشواره این مدخل را با سنجیدن عنوان و مؤلف اثر با مدخلهای صفحهای که مآخذ اثر نشانی دادهاند برگزیده است. این پیوند هنوز به دست انسان بازبینی نشده است.
(← ظفرنامه) دنباله از حافظابرو، شهاب الدّین عبد اللّه (م ۱۴۳۰/۸۳۳ م). نخستین کارش «ذیل جامع التواریخ» رشید الدّین فضل اللّه (← پیش از این) و دومین کارش «ذیل ظفرنامه» بود که هر دو را به دستور شاهرخ (۸۰۷-۸۵۰ ق) ساخته است.
«ظفرنامه» تاریخ تیمور است تا پایان ۸۰۶ ق و دنبالۀ آن میرسد به مرگ تیمور. که در ۸۱۴ ق به انجام رسانده است. نخستینبار در چک و اسلواکی، پراک ۱۹۳۲ م، سپس تهران به کوشش بهمن کریمی ۱۳۲۸ خ چاپ شده است.
مشترک ۹۶/۱۰؛ استوری ۱۲۷۵؛ برگل ۵۰۰/۲، ۵۰۳، ۵۰۵؛ نسخهها ۴۳۵۱/۶ «ظفرنامه»، ۴۳۵۲ (نامش)؛ ذریعه ۵۰/۱۰ «ذیل ظفرنامه»؛ نفیسی ۲۳۸/۱؛ مشار ۲۴۰۹/۲(۲ چ)؛
ملک ش ۴۱۶۴/۷؛ ریو ۱۸۰/۱.
«ر»
راجع به واقعۀ تاریخ ماکو.
از حسنقلی افتخاری بیات فرزند بابک ماکویی. جغرافیا و تاریخ شهر و حومۀ ماکو و تاریخ و نژادنامۀ خانان ماکو است.
نسخهها ۴۳۲۷/۶؛ استوری: ندارد؛ برگل روسی ۱۰۹۶/۲ ش ۹۶۳ a ؛ باکو، آکادمی علوم ۱۴۶.
راحت الصدور و آیة السرور:
اعلام الملوک.
نجم الدّین ابو بکر محمد فرزند علی فرزند سلیمان راوندی (راوند نزدیک کاشان). از خاندان دانشمند کاشان بود که در خدمت طغرل سلجوقی (۵۷۱-۵۹۰ ق) جایگاه داشت. در تاریخ سلجوقیان ایران و عراق است، که در ۵۹۹ بدان آغاز کرده، در ۶۰۳ ق به انجام رسانده، به نام