توزک بابری.
بابر - بابرنامه.
توزک بهارستان.
از قادر خان بیدری، نگارندۀ «تاریخ آصفجاهی» (هف) و جز آن. تاریخ حیدرآباد دکن است، از آغاز نظام شاهیان تا سال نگارش ۴/۱۲۳۹-۱۸۲۳ م، به نام مهاراجه چند و لعل نخستوزیر دولت آصفیان، در ۵ «فصل» نگاشته است: ۱ - نظام شاهیان، ۲ - راجههای تلنگانه، ۳ - بهمنیان، ۴ - قطبشاهیان، آصفجاهیان. آغاز: مطلع صحیفۀ آفرینش عالم و سرلوح نسخۀ ایجاد نوع بنیآدم.
مشترک ۵۵۷/۱۰(۱ نسخه)؛ موزۀ کراچی ۱۶۶/۱؛ نوشاهی، موزه ۷۲۱.
توزک جهانگیری:
هوشواره این مدخل را با سنجیدن عنوان و مؤلف اثر با مدخلهای صفحهای که فنخا نشانی داده برگزیده است. این پیوند هنوز به دست انسان بازبینی نشده است.
جهانگیرنامه: واقعات جهانگیری. منسوب به جهانگیر پادشاه، شاهزاده نور الدّین محمد سلیم که پس از به پادشاهی رسیدن جهانگیر نامیده شد (۱۰۱۴-۱۰۳۷ ق)، و یا معتمد خان نخشبی (← اقبالنامه، هف، احوال شاهزادگی شاهجهان) که به اشارۀ او مینگاشته است. و گفته شده جهانگیر رویدادهای شاهی خود را تا نیمههای سال ۱۷ خود نوشته، سپس به معتمد خان نخشبی دستور میدهد که کار او را دنبال کند و به اصلاح او برساند و معتمد خان تا اوایل ۱۹ سال را ساخت و به امضای جهانگیر رساند.
سوانح اوست از تاجگذاری تا ۱۸-۱۹ سالی شاهی او، سپس به دستور شاه متوقف میشود، تا به روزگار محمد پادشاه (۱۱۳۱-۱۱۶۱ ق) که محمد هادی رویدادها را تا مرگ جهانگیر بر آن افزوده است.
نسخۀ چاپ نولکشور، بیتاریخ، با دیباچۀ میرزا محمدهادیست که میگوید: به تاریخ بهویژه تاریخ روزگار جهانگیر رغبت داشتم، که خود رویدادهای ۱۸ سالۀ آغاز شاهیاش به خوبی نگاشته بود، و من از اوایل ۱۹ تا پایان زندگیش، همچنین بخش نخستین زندگی او را از زایش تا تاجگذاری بر آن افزودم. آغاز دیباچۀ میرزا هادی: حمد و ثنای بیحد و سپاس و ستایش لا تحصی و تعد... آغاز منسوب به جهانگیر: از عنایات بیغایات الهی، یک ساعت نجومی از روز پنجشنبه هشتم جمادی الثانی هزار و چهارده... بر تخت سلطنت جلوس نمودم.
مشترک ۵۲۸/۱۰ به سه نام (۱۲ نسخه)؛ نسخهها «جهانگیرنامه» که برحسب نسخهها به نامهای زیر آمده است: جهانگیرنامه، واقعات جهانگیری، روزنامۀ جهانگیری، مقالات جهانگیری؛ ذریعه ۳۹۰/۲۱ «مقالات جهانگیری» و ۲۰/۲۵ «واقعات جهانگیری: توزک جهانگیری»؛ و ۲۶۹/۱۱ «روزنامۀ جهانگیری»؛ استوری ۵۵۶ «جهانگیرنامه: توزک جهانگیری»؛ مشار ۱۴۴۵/۱ «توزک جهانگیری» (چ. لکهنو ۱۸۶۳ م، سنگی، ۴۴۰ + ۲۷ + ۲۴ ص)؛ صفا ۴۵۸/۵، ۱۵۷۳؛ فرهنگنویسی ۴۱ «تزک جهانگیری»؛ مشار، مؤلفین ۴۴۸/۲؛ آفتاب ۲۴۷ «جهانگیرنامه» به تفصیل؛ افشار ۳۵/۲(۲۰۷) گفتار احمد علی رجایی؛ تاریخ افغانستان ۵۳/۱ «توزک جهانگیری: جهانگیرنامه»؛ ترجمهها ۱۷۶ «تزک (توزک) جهانگیری» (۴ ترجمه اردویی)؛ تذکرۀ مورخین ۶۹، ۷۰ «تتمۀ تزوک جهانگیری»؛ تذکرهنویسی ۷۸۰؛ مارشال ۲۱۹؛ پاکستان مین ۱۸/۲؛ پاکستان و هند ۵۰۹/۴؛
آستان قدس ۸۹/۳ «روزنامه جهانگیری» و ۲۷/۹ «توزک جهانگیری»؛ آستان قدس الفبایی