مرتفعات
ج ۲، ص ۱۳۴۴
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۲، ص ۱۳۴۴
مرتفعات.
طغرای مشهدی (م ۱۱۰۰ ق). نثر آمیخته به نظم، در وصف دربار جهانگیر پادشاه (۱۰۱۴-۱۰۳۷ ق). در آن واژههای ستارهشناسی، بسیار به استعاره به کار برده شده است. در چاپ کلیات اونولکشور ۱۸۸۵ م، ص ۶۱-۶۶ جای دارد. آغاز: مرتفعات طغرا سپهر فصاحت، کوکبۀ ظهور یافته.
مشترک ۱۸۸/۵(۱۱ نسخه) و ۴۵۸/۱۰؛ نسخهها ۳۶۲۵/۵(۱۲ نسخه)؛ دانشگاه ۱۹۶/۲ و ۲۷۶۰/۱۲ و ۴۰۹۴/۱۵؛ مجلس ۷۹۵/۱۰، ۹۴۴ (۲ نسخه)؛ نشریه ۱۷۱/۵ و ۱۱۰/۶.
اته ش ۱۵۶۸، ۱۵۸۷، ۱۵۸۸ و ۱۵۸۹ و ۱۵۹۰؛ بشیر حسین، شیرانی ۳۵۹/۲(۲ نسخه)؛ ریو ۷۴۳/۲؛ عباسی ۵۶۵/۱؛ فرهنگستان، الفبایی ۵۱۶/۱؛ کراچی، موزه ۱۱۴/۲؛ گنج ۱۲۹۹/۳؛ مرآة العلوم ۱۰۶/۱؛ نوشاهی، موزه ۴۳۵، ۴۳۶.