زبدة التواریخ
ج ۲، ص ۱۲۷۳
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۲، ص ۱۲۷۳
زبدة التواریخ. صفیپوری،
عبد الرحیم فرزند عبد الکریم. نامیترین کارش «منتهی الارب فی لغات العرب» است که در ۱۸۳۶/۱۲۵۲ م نگاشته است (فرهنگنامهها ۲۴۶). و این گزیدهای است از «سیر المتاخرین» (هف).
مشترک ۳۳۵/۱۰ نامش؛ مشار ۲۷۵۵/۲ (چ.
هند ۱۸۲۷ م، سربی) که میگوید: گزیده از «سیر المسافرین» غلام علی خان طباطباییست (!)؛ مؤلفین ۸۲۹/۳ برای کارهای چاپیش در ۶ بند، از آن میان «سیر المتاخرین» که بازهم دربارۀ نگارندهی آن لغزشیست.
آسیاتیک سوسایتی، چاپی ۳۷.