مجمع التواریخ
ج ۲، ص ۱۰۶۸–۱۰۶۹
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۲، ص ۱۰۶۸–۱۰۶۹
مجمع التواریخ. صفوی،
محمد خلیل فرزند سلطان داود میرزا فرزند محمد شاه نوادۀ شاه سلیمان صفوی دوم (م ۱۲۲۰ ق/ ۱۸۵۰ م).
نگارنده به هند رفته و در آنجا درگذشته است. در
رویدادهایی که به برافتادن صفویان انجامید، تا سال نگارش ۱۲۰۷ ق/ ۲-۱۷۹۳ م. در دیباچه میگوید: اما بعد، چون تاریخنگاران، روزگار فتور افاغنۀ غلزۀ قندهار که در ۱۱۲۰ رویداد، تا امروز که ۱۲۰۷ ه است را نپرداختهاند. و اسباب آغاز شورش و فساد جماعت افاغنۀ غلزۀ و ابدالی و بعضی از وقایع و سوانح را تحریر نکرده، مگر میرزا مهدی خان مؤلف تاریخ نادری که به اختصار نموده بود، اینجانب محمد خلیل... گردآورده «مجمع التواریخ» نامیدم.
نامبوب با سربندهای «ذکر، گفتار»: ذکر مبادی احوال امیر اویس و خروج او، گفتار درآمدن خسرو خان سپهسالار برای استخلاص قلعۀ قندهار و کشته شدن او، در بیان شکل قلعۀ قندهار و بیان نقشۀ آن،... ذکر سردار صفی قلی خان مشهور به دیوانه... خاتمه در احوال شاهرخ میرزا و فرزندان او در ۱۲۱۳. و آخرین سربند: ذکر واقعۀ کربلا و جور قوم وهابی. آغاز:
حمد و ستایش بیقیاس مر معبودی را که بهواسطه روشنی و ضیای شریعت رسل.
به کوشش عباس اقبال آشتیانی، ۱۳۲۸ خ در تهران چاپ شده است.
مشترک ۱۸۲/۱۰(۱ نسخه)؛ نسخهها ۴۳۷۹/۶(۱ نسخه)؛ ذریعه ۲۵/۲۰؛ استوری ۳۱۹؛ پیشگفتار چاپ از اقبال آشتیانی تهران ۱۳۲۸ خ؛ مشار ۴۵۳۲/۴ همان چاپ؛ مشار، مؤلفین ۲۸/۳؛ تاریخ افغانستان ۱۱۷/۱.
ملی، تبریز ۱۷۴/۱(۲ نسخه)؛ نشریه ۹۴/۲؛ نسخۀ اصغر مهدوی
برلین ۴۳۶؛ خضر نوشاهی ۴۱۷؛ کاما ۱۷۴، ۱۷۵.