حافظیه
ج ۱۰، ص ۷۷۸
فهرستواره کتابهای فارسی
ج ۱۰، ص ۷۷۸
* حافظیه.
از سرایندهای با تخلص حافظی که در آن آمده:
سخن من به گوش جان/ میکند «حافظی» بیان.
و در پایان آن گوید: «حافظی» به نظم کرد این ابیات.
منظومهای است کلامی - فقهی. اصول و فروع دین است با دیدی.
شیعی:
جعفری باش اگر خدا خواهی/ ور نه در هر طریق گمراهی.
گویا سراینده همان حافظی حکّاک کرمانی باشد که در هرات به وعظ میپرداخته، نود سال زیسته و تا ۹۲۸ ق/ ۱۵۰۱ م زنده بوده و «تحفهی تهماسبیه» (نسخهها ۹۰۸/۲) را در اصول و فروع به دستور شاهتهماسب (۹۳۰-۹۸۱ ق) سروده است.
آغاز:
ای دل اول بگو تو بسم اللّه کن او را شکر نعمت اللّه
بعد حمد خدا و حمد رسول بگشا لب به مدح زوج بتول
مشترک ۱۰۸۵/۲ «حافظیه» (۲ نسخه)، همانجا ۶۵۵/۷(۱ نسخه)، همانجا ۱۷۳۱/۹ سرآغاز؛ ذریعه (۱) ۲۲۵/۹ «دیوان حافظی کرمانی و شعره»؛ اعلام ۵۰۵/۱ حافظی کرمانی؛ نسخهها ۳۲۴۴/۴ نامش.
دانشگاه ۵۴۱/۸ ش (۳) ۱۹۲۷ «منظومهی کلامی و فقهی» از حافظی، آغاز برابر، سدهی ۱۳ ق، همانجا ۴۷۷/۱۷ ش ۹۷۵۷ «اصول و فروع دین منظوم»، از حافظی، آغاز برابر، بیتا.
اسلامآباد، خواجه محمد مرتضی انصاری، بیتا [مشترک].
بنارس، دانشگاه ۱۳۷ ش ۷۳۵ «رساله بعد حمد فارسی» از حافظی، نوشته ۱۱۳۴ ق.
پیشاور، رسی و ثان راحت علی قزلباش، نوشتهی ۱۲۶۹ ق [مشترک].
مخطوطات زور ۱۰۳/۴.
نوشاهی، موزه ۱۷۰ ش N.M.۱۹۶۱-۸۱۴ «حافظیه»، سدهی ۱۲ ق.