مدخل فهرستواره کتاب‌های فارسی

حافظیه

ج ۱۰، ص ۷۷۸

فهرستواره کتاب‌های فارسی

ج ۱۰، ص ۷۷۸
* حافظیه. از سراینده‌ای با تخلص حافظی که در آن آمده: سخن من به گوش جان/ می‌کند «حافظی» بیان. و در پایان آن گوید: «حافظی» به نظم کرد این ابیات. منظومه‌ای است کلامی - فقهی. اصول و فروع دین است با دیدی. شیعی: جعفری باش اگر خدا خواهی/ ور نه در هر طریق گمراهی. گویا سراینده همان حافظی حکّاک کرمانی باشد که در هرات به وعظ می‌پرداخته، نود سال زیسته و تا ۹۲۸ ق/ ۱۵۰۱ م زنده بوده و «تحفه‌ی تهماسبیه» (نسخه‌ها ۹۰۸/۲) را در اصول و فروع به دستور شاه‌تهماسب (۹۳۰-۹۸۱ ق) سروده است. آغاز: ای دل اول بگو تو بسم اللّه کن او را شکر نعمت اللّه بعد حمد خدا و حمد رسول بگشا لب به مدح زوج بتول مشترک ۱۰۸۵/۲ «حافظیه» (۲ نسخه)، همان‌جا ۶۵۵/۷(۱ نسخه)، همان‌جا ۱۷۳۱/۹ سرآغاز؛ ذریعه (۱) ۲۲۵/۹ «دیوان حافظی کرمانی و شعره»؛ اعلام ۵۰۵/۱ حافظی کرمانی؛ نسخه‌ها ۳۲۴۴/۴ نامش. دانشگاه ۵۴۱/۸ ش (۳) ۱۹۲۷ «منظومه‌ی کلامی و فقهی» از حافظی، آغاز برابر، سده‌ی ۱۳ ق، همان‌جا ۴۷۷/۱۷ ش ۹۷۵۷ «اصول و فروع دین منظوم»، از حافظی، آغاز برابر، بی‌تا. اسلام‌آباد، خواجه محمد مرتضی انصاری، بی‌تا [مشترک]. بنارس، دانشگاه ۱۳۷ ش ۷۳۵ «رساله بعد حمد فارسی» از حافظی، نوشته ۱۱۳۴ ق. پیشاور، رسی و ثان راحت علی قزل‌باش، نوشته‌ی ۱۲۶۹ ق [مشترک]. مخطوطات زور ۱۰۳/۴. نوشاهی، موزه ۱۷۰ ش N.M.۱۹۶۱-۸۱۴ «حافظیه»، سده‌ی ۱۲ ق.

گزارش اشکال یا پیشنهاد